Mijn Zoete Leven

Fotoshoot in Haarlem

2011-11-18T02:00:00.000-08:00

Eerder deze week waren Hans en ik in Haarlem voor een fotoshoot, in opdracht van het Canadese tijdschrift "Dutch", zoals de naam al doet vermoeden, volledig gewijd aan Nederland. Er moesten foto's gemaakt worden bij een artikel over de stad. Gelukkig hadden we een zonnetje, maar het was wel al koud! Met bijna bevroren voeten liepen we door de stad, van het ene naar het andere beeldige hofje, van museum naar mooi steegje. En dat drie uur lang, wachtend op de de juiste zonnestand of tot dat busje weg was, want perfectionistisch zijn we zeker!
Het stuk is inmiddels af, de foto's zijn geselecteerd en alles ligt keurig en op tijd bij de hoofdredacteur. Het was weer een 'labor of love' want ik kan me geen betere collega voorstellen dan mijn eigen Hans. Ik schrijf en hij maakt mooie beelden of video's. Voor deze opdracht heeft hij weer heel veel mooie foto's gemaakt, maar deze (die hij dan ook heeft bewerkt) vond ik bijzonder ontroerend. Het deed me een beetje denken aan het werk van de oude Hollandse meesters, in het bijzonder aan het werk van Jacob van Ruisdael, die trouwens toevallig in Haarlem heeft gewerkt en aan Vermeer. In de foto zie ik de warmte van Ruisdael (zonder de zwangere luchten!) en de diepe kleuren en heldere lichtval van Vermeer.

Ook al noem ik me Francofiel en schrijf ik vooral stukken over eten, het werk voor dit tijdschrift heb ik als een genot ervaren. Niet voor niets heb ik in het verleden gekozen voor een academische studie over de Nederlandse kunst en cultuur. Het onderzoek voor dit stuk, het doornemen van mijn oude schriften (die ik keurig bewaard heb), het bezoek aan Haarlem en de oer-Hollandse beelden gemaakt door Hans, heerlijk werk!

Jamie's Reizen, Dag 7: Het einde van een week vol inspiratie

2011-10-29T04:12:00.000-07:00

Koken is een creatief proces en door het maken van al die heerlijke recepten deze week, raak je aardig geïnspireerd. Ik besloot mijn Jamie week te eindigen met een zoet recept, het toetje van deze mooie actie van Jamie Magazine. En het is dit keer geen recept van Jamie, maar van mijzelf.
Op pagina 342 en 343 van het boek, geeft Jamie een lijst met allerlei heerlijkheden uit Frankrijk, een paar afkomstig uit mijn lievelingsgebied en tweede thuis- Le Sud Ouest. Bijvoorbeeld eendenvet. Als je dat eenmaal gebruikt, kijk je nooit meer terug. Vooral bij het bakken van aardappels gaat er niets boven eendenvet.
En dan pruimen. Niet de zielige pruimen uit de supermarkt, maar de koningin der pruimen: Pruneaux d’Agen! Een paar maanden geleden was ik in Agen tijdens het jaarlijkse pruimenfestijn. Muziek, zalig eten en duizenden blije gezichten, een stad in feeststemming ter ere van deze meesterlijke pruim!
Mijn laatste recept is dan ook een mooie taart met pruneaux d' Agen, armagnac en veel Franse charme!
Bon Appétit!

Cake met pruneaux d’ Agen, amandelen en armagnac
Voor 8-12 personen

130g pruneaux d’ Agen, zonder pit, grof gehakt
2 el armagnac
175g patentbloem
1 ½ tl bakpoeder
mespunt zout
75g gemalen amandelen
125g zachte boter
175g suiker
3 eieren
1 tl vanille-extract

Wel de gehakte pruimen in de armagnac en zet deze opzij terwijl je aan de slag gaat met de rest van het recept. Verwarm de oven voor op 170°C. Vet een ronde springvorm van 22 cm in met een beetje boter en besprenkel hem met bloem. Leg een op maat geknipte cirkel bakpapier op de bodem van de springvorm. Zeef de bloem, het bakpoeder en het zout in een kom. Voeg de gemalen amandelen toe en meng alles goed met een houten lepel. Gebruik een mixer om de boter en de suiker romig te kloppen. Voeg de eieren één voor één toe terwijl de mixer blijft draaien. Voeg ook het vanille-extract toe. Gebruik de houten lepel weer om de droge ingrediënten voorzichtig met de natte te mengen. Doe hetzelfde met de pruimen en de armagnac. Giet het beslag in de springvorm en bak de taart gedurende ongeveer 45 minuten. Kijk na een halfuur om te zien of de taart te bruin wordt. Zo ja, dek deze af met een stuk aluminiumfolie. Check of de taart gaar is door een satéprikker even in het midden van de taart te prikken. Komt deze weer schoon naar buiten, dan is de taart gaar. Laat de taart op een rek volledig afkoelen.

Jamie's Reizen, Dag 6: Varkensterrine

2011-10-29T04:02:00.000-07:00

Het was mijn eerste ervaring met het maken van een terrine, een van mijn favoriete Franse charcuteries. In Frankrijk, maar ook thuis, is het wat mij betreft geen zaterdag zonder een heerlijke terrine of een mooi stukje paté. En dan het liefst met iets zuurs erbij (cornichons, uienconfituur of een tikje mosterd), goed brood en een fles krachtige wijn uit Le Sud Ouest.
Jamie’s varkensterrine was wat mij betreft een van de meest intrigerende recepten uit het boek. Ik was dan ook al heel lang van plan om het te proberen, maar kwam er nooit aan toe. Bovendien is het weinig motiverend om een dergelijk grote hoeveelheid te maken als je maar met z’n drietjes bent en van elke dag terrine eten zou ik ook weer niet gelukkiger worden, vreesde ik. Maar goed, nu was dan toch de tijd rijp. Ik zou het recept proberen en als het te veel was kon ik altijd nog stukken weggeven of invriezen.
De eerste stap was om het vlees, in totaal anderhalve kilo, bij de slager te halen. Een stuk nek, een stuk schouder en een klein beetje poot, plus 100 gram varkenslever en 100 gram spekreepjes. De slager vroeg of hij het vlees voor me moest malen maar ik bedankte vriendelijk en zei dat ik het zelf zou regelen met mijn onvolprezen keukenmachine. En had ik echt zo weinig lever nodig? Honderd gram vond hij te weinig. Hij dacht dat ik een paté ging maken.
Thuis deed ik mijn schort aan en ging ik meteen aan de slag. Eerst de lever en de spekreepjes tot een fijne puree malen en daarna de rest van het vlees. Alles ging in een grote kom samen met wat kruiden en een flinke hand broodkruim. En dan heerlijk met blote handen mengen! Na ongeveer anderhalf uur au bain-marie in de oven, had ik mijn eerste terrine gemaakt en het was verbazingwekkend makkelijk.
De volgende dag, het moet immers afgekoeld zijn, konden we genieten van een kostelijke lunch: vers geroosterd brood, beurre de baratte, een frisse salade van radijsjes, cornichons en witlof, een fles Malbec uit Cahors en natuurlijk mijn eerste zelfgemaakte terrine! C’est magnifique !

Jamie's Reizen. Dag 5: Warme kwartelsalade

2011-10-27T10:30:00.000-07:00

Een warme salade met gebraden kwartels, dikke croutons gemaakt van boerenbrood en een frisse dressing met het sap van verse druiven. Het leek me een heerlijk gerecht en daarom ging ik vol verwachting naar de slager om drie kwarteltjes te bestellen want die zie je helaas niet bij de supermarkt. Ze zouden binnen een paar dagen opgehaald kunnen worden en ik verheugde me al op een smakelijke lunch in Franse stijl. Met misschien een elegante St- Emilion erbij. Mmmm...
Op de bewuste dag haalde ik ze op en eenmaal thuis stormde ik de keuken binnen om de kleine vogeltjes op een bedje van brood, rozemarijn en olijfolie te braden. Volgens het recept zouden ze binnen 35 tot 40 minuten gaar worden, maar bij mij duurde het meer dan een uur en het resultaat was zeer telleurstellend. Al toen ik ze doormidden sneed, merkte ik hoe taai en stug het vlees was. Dan maar niet helemaal doormidden snijden dus. Omdat de kwartels zo'n belangrijk ingrediënt waren in de salade, vreesde ik dat het totaalresultaat mij erg zou tegenvallen en helaas was dat ook zo. Dat had niets te maken met het recept, maar met de ongetwijfeld oude, taaie kwarteltjes. Sorry kwarteltjes. Quel dommage ! Gelukkig heb ik de fles St-Emilion dicht gelaten...

Jamie's Reizen, Dag 4: Easy Salad

2011-10-26T11:46:00.000-07:00

Ook al ben ik verslaafd aan koken, op sommige dagen lukt het niet om achter het fornuis te staan en creatief te wezen. Een simpele, maar toch heerlijke salade biedt altijd uitkomst. Vooral als ik deze serveer met dikke sneden geroosterd brood besmeerd met een romig laagje geitenkaas. Na zo’n drukke dag, was Jamie’s ‘salade van de de markt met walnoten en rustieke croutons met geitenkaas’ precies wat ik nodig had. Dat en een glas Sancerre natuurlijk. Onontbeerlijk bij alles met geitenkaas...

Jamie's Reizen, Dag 3: Courgettegratin

2011-10-25T11:51:00.000-07:00

Een simpele schotel, denk je in eerste instantie. Er is niets spannends aan de combinatie van rijst en courgettes, maar schijn bedriegt. Na de eerste hap was ik op slag verliefd. De lichtzoete courgettes, de romigheid van de crème fraîche, de smeuïge rijst en dan hier en daar wat knapperige stukjes gegratineerde kaas. Toch is het mooiste aan dit recept de eenvoud.

Uien worden zachtjes gebakken in ‘s werelds mooiste vet (eendenvet), de courgettes, rijst en bouillon worden toegevoegd en alles wordt afgemaakt met wat eetlepels crème fraîche en pittige geraspte kaas. Daarna gaat het geheel in een ingevette ovenschaal en 40 minuten later waan je je in een auberge te midden van uitgestrekte wijngaarden en heuvels, diep in het Franse platteland.
De helft van dit gerecht hebben we gegeten als lunch, vergezeld van een simpele groene salade aangemaakt met een scherpe vinaigrette. De andere helft als avondeten, dit keer met een gebakken kipfiletje en een goed glas sauvignon blanc. Zoals Jamie al schrijft, het gerecht is niet echt Frans, maar de ongecompliceerde manier van koken en het fantastische resultaat wel. Bon Appétit!

Jamie's Reizen, Dag 2: As American as Pumpkin Pie?

2011-10-24T08:36:00.000-07:00

Pompoentaart is is voor mij onslosmakelijk verbonden met de herfst. En dan vooral met de maand november. De taart is de traditionele afsluiting van het Thanskiving-diner en wordt geserveerd in niet al te grote punten, met een toef slagroom en een bak sterke, zwarte koffie.
De foto van Jamie’s pompoentaart in het boek 'Jamie's Reizen' leek precies op onze ‘all-American pumpkin pie’. Maar waarom dan in het Frankrijk hoofdstuk, dacht ik. Toen ik het recept las, was het mij meteen duidelijk. Dit was heel andere koek!
In de Amerikaanse pompoentaart gebruiken we meestal koffiemelk in plaats van melk en dan veel minder dan de halve liter in Jamie’s recept. Het viel mij ook op dat er in Jamie’s taart, met uitzondering van vanille en bruine suiker, geen specerijen gebruikt worden. Geen kaneel, nootmuskaat, kruidnagel of gember zoals in de Amerikaanse versie.
Benieuwd naar de oorsprong van onze pompoentaart, ging ik een beetje culi-onderzoek doen en wat ik vond was wel een verrassing. Als kinderen hebben we op school geleerd dat de eerste pompoentaart, zoals we hem vandaag kennen, gegeten werd tijdens het allereerste Thanksgiving-feest van de “Pilgrim Fathers’’ in 1621. Maar wat blijkt? Waarschijnlijk heeft onze pompoentaart zijn oorsprong in Frankrijk!
In de tijd van de pelgrims werden pompoenen wel gegeten, maar dan op een heel andere manier. Er waren nog geen ovens in de nieuwe kolonie, dus de pompoen werd uitgehold, gevuld met melk, honing en wat specerijen en dan in zijn geheel boven hete kolen gebakken. Pas circa dertig jaar later werd er een boek gepubliceerd met een recept voor een pompoentaart dat wèl lijkt op de taart die we vandaag kennen. Het boek was Le Cuisinier françois, geschreven door François Pierre de la Varenne in 1651 en een paar jaar later naar het Engels vertaald als The French Cook (1653). Daarin lezen we het volgende:
Tourte of pumpkin – Boile it with good milk, pass it through a straining pan very thick, and mix it with sugar, butter, a little salt and if you will, a few stamped almonds; let all be very thin. Put it in your sheet of paste; bake it. After it is baked, besprinkle it with sugar and serve.
Nu hebben we dus te maken met een taart die een vulling heeft van pompoen gekookt in melk en die in een deegbodem gebakken werd. Daarna verschenen meerdere Engelse boeken die veelvuldig gebruikt werden door koloniale huisvrouwen, allemaal met vergelijkbare recepten voor pompoentaart zoals die van de la Varenne. Maar pas in 1796 krijgen we voor het eerst te maken met een echt Amerikaans recept. Dit verscheen in het boek American Cookery door Amelia Simmons:

In deze versie werd wel gebruik gemaakt van sommige specerijen die we ook vandaag in onze pumpkin pie gebruiken, namelijk gember en kaneel. Volgens mij hebben we dus te maken met een van oorsprong Frans recept dat door de jaren heen is aangepast tot de pompoentaart die we vandaag kennen en met Thanksgiving en de feestdagen eten. Geen geniaal idee dus van onze ‘Pilgrim Fathers', maar van de Fransen!
En wat vond ik van Jamie’s Franse pompoentaart? Heerlijk, maar bij de eerste hap miste ik wel de kruidige, volle smaak van de specerijen. Dat heeft natuurlijk te maken met het verschil tussen zijn recept en de taart die ik van vroeger ken. Jamie’s taart heeft wèl een romige, karamelachtige smaak die mij, zoals Jamie ook al zegt, erg doet denken aan de smaak van crème caramel. Delicious!

Jamie's Reizen, Dag 1: Op naar Frankrijk!

2011-10-23T09:20:00.000-07:00

Een Jamie ‘cookalong’? En dan over het Frankrijk hoofdstuk uit zijn boek “Jamie’s Reizen”? Als Francofiel en Jamie-fan was dit mij op het lijf geschreven. Hier moest ik aan mee doen! Vooral omdat ik dat eigenlijk al een beetje van plan was. Ik had het boek al eerder geprezen en verschillende gerechten geprobeerd, maar nog geen van zijn Franse recepten gemaakt. Veel te zwaar voor de warmere maanden, vond ik. Ik wilde ze liever voor de herfst bewaren en nu had ik dus nog meer reden om het boek weer eens open te slaan om heerlijk met Jamie te gaan koken.
De bedoeling was om één favoriet recept te kiezen en daarover iets te schrijven. Maar het kiezen was eigenlijk het moeilijkste, want hoe kon ik een keuze maken tussen al die rustieke herfstsalades, mooie desserts en stevige, oer-Franse schotels. En niet te vergeten, zijn varkensterrine. Die schreeuwde mijn naam al vanaf het begin!
Mijn oplossing was simpel. Al proevend zou ik samen met Jamie een week lang terugkeren naar mijn geliefde Frankrijk. Ik zou niet één, maar zeven van zijn uitnodigende recepten proberen.
Op dus naar de markt op de vroege zaterdagochtend om verse ingrediënten te kopen voor het eerste recept: zijn roquefortsalade met warme croutons en lardons!

Vooral het gebruik van stevige ingrediënten zoals roquefort, gerookte bacon en walnoten spraken mij aan bij dit recept. De salade deed me een beetje denken aan de ‘Salade Auvergnate’ die ik jaren geleden op een snikheete middag in juli in Le-Puy-en-Velay had gegeten. Toen al leken me deze sterke smaken eerder iets voor de herfst dan voor de zomer, maar liever die salade dan een stoofschotel met linzen en worst. Dat was geen optie bij meer dan dertig graden. En nu, op deze frisse zonnige zaterdag in oktober kon ik me geen betere lunch voorstellen dan zo’n heerlijke salade.
Het boodschappen doen voor de ingrediënten was een feest. Eerst een bol zuurdesembrood bij de bakker. Dan verse, biologische salade bij de groentemeneer. Een heerlijk pittig stukje roquefort bij de kaasboer en geurige walnoten bij de notenkraam. En last, but certainly not least, vers gesneden spek bij de slager, net zoals Jamie ons dat aanraadt in zijn intro voor het recept.

Het eerste recept van deze Jamie/Frankrijk-week was zeker een succes. Het belooft dus een heerlijke week te worden!

Gegrilde Kofta

2011-10-07T23:38:00.000-07:00

Deze heerlijke kofta’s zijn makkelijk te maken en passen uitstekend bij een maaltijd met een Midden-Oosters tintje. Serveer ze met een salade van bulghur of couscous, of misschien met een paar opgewarmde pitabroodjes, tzatziki en een frisse salade.

Gegrilde kofta

Voor 3-6 personen
300-350g gehakt (lam of rund)
30g panko (paneermeel)
1 ½ tl gedroogde munt
1 el gedroogde oregano
rasp van 1 onbespoten citroen

Meng alle ingrediënten in een grote kom. Laat de kom een paar uurtjes in de koelkast staan. Verdeel het vlees in zes gelijke delen en vorm elk deel tot een worstje van ongeveer 7 cm lang. Steek het vlees op lange spiezen en gril ze gedurende ongeveer 10 minuten op een hete gril. Af en toe voorzichtig draaien.

Gevulde aubergines met kruidige couscous

2011-10-07T23:32:00.000-07:00

Ik hou van aubergines: op de barbecue, gepureerd in baba ghanoush, als hapje (dun gesneden, gevuld met kaas, knoflook en verse chillipepertjes), in pasta alla norma, door de ratatouille of gevuld uit de oven. In dit recept worden aubergines met pittig gekruid gehakt gevuld en geserveerd op een bedje van kruidige couscous. De pittige smaak van de gevulde aubergines, combineert uitstekend met de couscous die door de toevoeging van ras-el-hanout en sultanas een licht zoetje heeft.
*Ras-el-hanout en acı biber salçası zijn verkrijgbaar bij de Turkse/Marokaanse winkels.

Gevulde aubergines met kruidige couscous
Voor 3 personen

3 aubergines
1 el olijfolie
2 sjalotjes, fijngesnipperd
3 knoflooktenen, in dunne plakjes gesneden
½ chilipepertje, zonder zaden en vliezen, fijngesnipperd
1 tl gerookte paprikapoeder
200g rundergehakt
4 tomaten, gehakt
2 tl (plus iets meer) acı biber salçası (rode paprikapuree)
fleur de sel
versgemalen peper

Maak een diepe, wijde snee in elke aubergine en verwijder het meeste vruchtvlees. Besprenkel de binnenkant met zeezout en leg ze een halfuurtje ondersteboven op een theedoek .
Verwarm de oven op 200°C voor en vet een schaal in met een beetje olijfolie. Verwarm de olijfolie en fruit de sjalotjes en knoflook op een laag vuur in 3 minuten. Voeg het chilipepertje en de gerookte paprikapoeder toe en laat alles nog 2 minuten bakken. Draai het vuur iets hoger, voeg het gehakt toe en bak het in 5 minuten rul en bruin. Voeg de tomaten, de acı biber salçası en zout en peper toe en bak alles nog 2 minuten door. Proef de vulling en corrigeer zonodig de smaak.
Smeer de binnenkant van de aubergines met een beetje acı biber salçası en vul ze met het gehakt mengsel. Zet de schaal met de aubergines in de oven en laat ze een halfuurtje bakken.
Serveer met de kruidige couscous.

Kruidige Couscous
250g couscous
1 el olijfolie
zout en versgemalen peper
40g sultanas
400ml heet water
2 tl ras-el-hanout
25g pijnboompitten
handje fijngesneden krulpeterselie

Doe de couscous in een kom met bijpassend deksel (of gebruik plasticfolie om de schaal te bedeken). Voeg de olie, zout, peper, sultanas en heet water toe en doe de schaal dicht. Laat de couscous in ongeveer 10 minuten garen en roer daarna los met een vork. Voeg de ras-el-hanout toe en roer alles goed door met een vork. Voeg de pijnbooompitten en de peterselie toe en roer dit ook door de couscous. Proef en corrigeer zonodig de smaak.

Sweet n' spicy kip-curry

2011-10-07T23:29:00.000-07:00

Hou je van een beetje vuur, maar dan ook niet te veel? Deze kip-curry krijgt zijn pittige smaak van een touch harissa en heerlijk aromatische kruiden als komijn en koriander. Deze sterke smaken worden in balans gebracht door toevoeging van bruine suiker en romige kokosmelk. Ik heb de curry met naanbrood geserveerd, maar basmatirijst lijkt me ook geen slechte keuze.

Voor 3 personen

4 el milde olijfolie
1 grote ui, grof gesneden
1 teen knoflook, in plakjes gesneden
450-500g kipfilet in blokjes gesneden
1 ½ tl komijnpoeder
1 ½ tl korianderpoeder
blik kokosmelk van 400g
2 tl licht-bruine bastersuiker
1 tl harissa
1 tomaat, in blokjes gesneden
blik kikkererwten van 400g, afgespoeld
zout en versgemalen peper, naar smaak
verse koriander en basmatirijst of naanbrood, om te serveren

Verhit 2 el van de olie in een braadpan en laat de ui en de knoflook zachtjes fruiten. In een grote koekenpan de andere 2 el olie verhiten en de kip in 6 minuten rondom bruin bakken. Voeg ½ tl van het komijnpoeder, ½ tl van de korianderpoeder en zout en peper toe. Voeg de kip aan de braadpan met de uitjes. Voeg de kokosmelk, de suiker, de harissa, de rest van de komijn- en korianderpoeder en de gesneden tomaat toe. Voeg ook zout en peper toe. Zet het deksel op de pan en laat alles op een middelhoog vuur 12 minuten koken.
Haal het deksel van de pan af en voeg de kikkererwten toe. Zet het vuur iets hoger en laat de curry nog een kwartiertje koken. Af en toe roeren. Serveer met koriander en basmatirijst of naanbrood.

La pâtisserie de Paola!

2011-09-18T23:35:00.000-07:00

Er is een ding dat ik zeker weet...

In een vorig leven was ik een Franse pâtissière. Mijn beeldige pâtisserie, met haar zacht roze gevel en mintgroene accenten lag in het midden van het centre ville en was bij iedereen geliefd. Eenmaal binnen werd je verwelkomd met de meest verrukkelijke geuren van zoete caramel, rijke custard, chocola en vanille.

Dankzij mijn vele reizen naar Frankrijk, heb ik de kans gehad om allerlei zoete heerlijkheden te proeven. Van glanzende vruchtentaarten tot verfijnde koekjes die smelten op de tong. Er waren bepaalde lekkernijen die zo'n grote indruk op me hebben gemaakt, dat ik meteen zin kreeg om naar huis te rennen en ze zelf in eigen keuken te maken. Eenmaal in Nederland ging ik als een bezetene eieren klutsen, bloem zeven en veel meer boter kloppen dan goed voor me was. De hele tijd mijn hart vasthoudend dat het recept zou lukken en dat ik door het resultaat en na de gedane arbeid in de keuken, naar Frankrijk getransporteerd zou worden. Door die telkens succesvolle op mijn smaakgeheugen gebaseerde keukenexperimenten wist ik het zeker: in een ver verleden was ik pâtissière!

Dus welkom in mijn liefelijke (en zeer gespecialiseerde) bakkerijtje! Proef mijn boterige, rondbuikige madeleines, word verliefd op mijn met vanille en rum gemaakte canelés, trakteer jezelf op een kopje thee met mijn amandel financiers. En waarom alleen deze drie lekkernijen? Omdat het mijn specialiteiten geworden zijn en omdat ik er van overtuigd ben dat het de lekkerste zijn die u buiten Frankrijk zult proeven...

Laat uw smaakpapillen maar zelf beslissen!
En natuurlijk, al mijn heerlijke bakseltjes zijn gemaakt met pure, biologische ingredienten van uitstekende kwaliteit...en, met heel veel liefde!

Madeleines
Kleine, boterige cakejes met een bol buikje en een heerlijke, zachte kruim.
Prijs per stuk: €2
Minimum te bestellen aantal: 10 stuks

Financiers
Het amandelmeel geeft deze rechthoekige cakejes een rijke, volle smaak die iets heeft van marsepein. Met een kopje thee zijn ze niet te versmaden. In twee smaken te bestellen: fruits rouges/pépites de chocolat.
Prijs per stuk: €3,50
Minimum te bestellen aantal: 8

Canelés

Voortreffelijke smaaksensatie! Deze met vanille en rum gemaakte cakejes hebben een gekarameliseerde buitenkant en een zoete, puddingachtige binnenkant. Ideaal als chique dessert na een etentje, al dan niet met een bolletje slagroomijs.
Prijs per stuk: €3,50Minimum te bestellen aantal: 6 stuks

Zorgt u alstublieft dat u op tijd bestelt, met andere woorden, minimaal een week van tevoren. U mag de bestelling zelf ophalen in Almere, of we kunnen uw bestelling binnen een afstand van 40 kilometer bezorgen voor €7,50.
Bestel NU!

Het is vrijdag 15 juli en...

2011-07-15T00:17:00.000-07:00

Ik droom van...

Buxy en Duras, over drie weken.

Ik lees...

Goose Fat and Garlic, door Jeanne Strang. Gekonfijte eend, gans, cassoulet, sappige pruimen, armagnac en Bordeaux wijnen: ik hou van de keuken van zuid-oost Frankrijk!

Ik geniet van...

Hoe mooi mijn tuin is in de zomer.

Ik heb zin in...

Een bakje zoete, rijpe frambozen!

Out to Lunch: Greenfield's

2011-06-07T04:33:00.000-07:00

In eerdere verhalen heb ik onze liefde voor Soestduinen al eens door laten schemeren. Het liefst gaan we daar elk weekend heen vanwege het mooie landschap en de fijne wandelingen. En er is onderweg al van alles te zien. Kasteel Groeneveld en Paleis Soestdijk bijvoorbeeld, maar ook lieflijke boerderijen, mooie bossen en verschillende restaurants met uitnodigende terrassen. Greenfield’s is een van die restaurants waar we altijd voorbij reden. En dat was jammer, blijkt nu.
Het restaurant is gevestigd in een mooi gebouw in Baarn, niet ver van Kasteel Groeneveld. Het zou net zo goed een van de prachtige huizen in deze buurt kunnen zijn, maar als woonhuis heeft dit pand (een van de oudste in deze gemeente) nooit gediend. Sinds 1614 werd het als horecagelegenheid gebruikt en sinds 1992 is Greenfield’s hier gevestigd.
Zowel van binnen als van buiten straalt het restaurant landelijkheid en het goede leven uit: veel hout, grote ramen en degelijke tafels met comfortabele stoelen. Hier en daar zijn er details die voor een beetje Franse charme zorgen: ik denk meteen aan de in zachte kleuren vervaardigde muurschildering van Napoleon achter de bar. Schitterend!
Het is lunchtijd, de lichten zijn gedimd en de sfeer is relaxed en laagdrempelig. Om te beginnen, nemen we een soepje: Hans kiest de aardappelsoep met blokjes salami en gegrilde paprika en ik ga voor de kreeftenbouillon met rivierkreeft en Schotse room. Mijn smakelijke soepje wordt in een mooi wijnglas opgediend en ruikt heerlijk. Ik zou echter iets minder (of zelfs helemaal geen) room lekkerder vinden.
Na de soep komt het hoofdgerecht: voor Hans de perfect gebakken steak Greenfield’s met Stroganoffsaus en voor mij de Royal Fish Soestdijk: een mals stukje zeebaars en een spies van dichtgeschroeide coquilles en vlezige garnalen geserveerd op een bedje van pastinaakpuree met een zalige kreeftenjus.
We hadden trek en daarom kozen we voor een meer uitgebreide maaltijd, maar je kan ook kiezen voor een gerecht van de lunchkaart: luxe panini broodjes met onder andere carpaccio of rivierkreeftensalade, club sandwiches, croquetten met brood of een omelet.
Al met al hebben we dankzij het heerlijke eten, de lekkere huiswijn, de mooie omgeving en de vriendelijke bediening een zeer bourgondisch middagje beleefd bij Greenfield’s. De volgende keer gaan we eens maar op het terras zitten. Als het tenminste niet regent natuurlijk.
Greenfield’s, Amsterdamsestraatweg 42, Baarn, Open zondag tot en met vrijdag van 11.00 tot 21.30 u en zaterdag van 16.00 tot 21.30 u, 035-5412576.

Out to Lunch: Della Nonna

2011-05-25T11:52:00.000-07:00

Elegantie gecombineerd met eigentijds klassiek: wit geschilderd balkenplafond, kunstige kroonluchters, mooi doorleefde houten vloeren en stijlvol gedekte tafels. Op de navy-blauwe muren hangen twee breedbeeldschermen die prachtige plaatjes van Italië en verleidende culinaire foto’s tonen. De Italiaanse muziek die zachtjes in de achtergrond speelt, helpt je nog beter in de stemming te komen. Buiten ligt Muiden, maar zodra je Della Nonna binnenstapt zit je in Italië.

We bestellen twee glazen droge witte wijn en krijgen enorme trek zodra we een blik op de kaart werpen. De antipasti bestaat uit onder andere, Carpaccio, Vitello tonato, Mozzarella bufala en Zuppa di pomodori. Er is een goede selectie van lunchgerechten (luxe broodjes en salades), pizza’s die je naar wens kunt bestellen, wisselende vlees- en visgerechten en pasta’s die genadeloos mijn naam schreeuwen. Ik zie Linguini vongole con aglio en Tagliatelle carbonara. Lasagna alla bolognese en Tagliatelle salmone affumicato. Het liefst wil ik ze allemaal bestellen, maar ik weet me gelukkig te beheersen en met hoge verwachtingen kies ik voor de Linguini frutti di mare. Hans kiest voor de Spaghetti della nonna, het huismerk zeg maar. We krijgen een mandje warm olijven-kaasbrood en ondertussen dromen we van een toekomstige vakantie in Italië. Het kan bijna niet anders als je hier zit.

Onze dagdromen worden onderbroken wanneer er twee goddelijk geurende borden pasta aan ons gepresenteerd worden. Mijn bord zit vol met alles wat het hart van een visliefhebber kan begeren: garnaaltjes, venusschelpen, mosselen! En dan de smaak. Ik proef de Middellandse zee en waan me meteen op een zonovergoten Italiaanse piazza. Hans hoor je ook niet klagen. Zijn gerecht bestaat uit een kruidige bolognesesaus, smeltende flinters Parmezaanse kaas en een handvol peperige rucolabladjes. Er wordt hier zalig genoten.

Natuurlijk willen we koffie: een caffe con panna graag. Op het menu bestaat deze nog niet, maar dat kunnen ze wel regelen. Er wordt speciaal voor ons slagroom geklopt. Volgens Hans is dit het ultieme toetje, en gelijk heeft hij. De sterke, geurige espresso, de perfect geslagen room en de knapperige cantuccini maken dit een van de lekkerste manieren om de maaltijd af te ronden.

Helaas was het vandaag minder goed weer, maar op een zwoele, zomerse avond zullen we een tafeltje aan het heerlijke terras naast het water reserveren en doen alsof we in Italië zijn. La vita è bella!

Della Nonna, Herengracht 75, Muiden, 029-4264507, maandag t/m vrijdag, en zondag van 12.00 tot 22.00u, zaterdag van 16.00 t/m 22.00u.

Out to Lunch: Yamas

2011-05-16T03:49:00.000-07:00

Als je op het terras van Yamas zit, weet je meteen dat je een fijne plek hebt gevonden. Je ziet de mensen om je heen duidelijk genieten. Werklui komen de zaak binnen en na een minuut of vijf gaan ze er weer tevreden vandoor, happend aan een heerlijk uitziend giros-broodje. Aan de tafel tegenover ons praten een paar stoere mannen gezellig in het Grieks en drinken een Mythos biertje. De algehele sfeer is relaxed en nonchalant, de stoelen zitten lekker, we voelen ons meteen op ons gemak en dan breekt ook nog de zon door..

Een jongeman, duidelijk Grieks, duidelijk beginner en duidelijk zenuwachtig, brengt ons twee menukaarten. Hij lacht heel vriendelijk, maar zegt verder niet veel en vraagt niet eens of wij al iets te drinken willen bestellen. Zijn verlegenheid stoort echter niet maar maakt hem juist wel charmant.

Zoals bij de meeste Griekse restaurants is de kaart bij Yamas zeer uitgebreid. Er zijn verschillende pita’s (giros, suvlaki, keftes), mezdes (spanakopita, dolmadakia, feta fuorno) salades en complete schotels, al dan niet geserveerd met friet en typische Griekse sauzen. Daarnaast hebben ze ook een assortiment aan desserts, waaronder baklava en andere soorten Grieks gebak. Op de drankenkaart zijn er vriendelijk geprijsde Griekse wijnen en ook gedistilleerde dranken als Ouzo en Metaxa 5 * (Griekse cognac).
We bestellen twee Imiglikos (licht-zoete Griekse wijn), rood en wit. Hans kiest voor de giros schotel en ik, visliefhebber, neem de kalamaria (gebakken inktvisringen met friet en saus). Ik ben benieuwd of de jonge ober alles zal onthouden gezien het feit dat hij niets opschrijft en we alles een paar keer moeten aanwijzen op de kaart.
Mijn vrees wordt bewaarheid als hij iets later naar buiten komt met inderdaad de verkeerde bestelling; een geval van klok en klepel; snackversies in plaats van lunchgerechten. Gelukkig wordt dit door de eigenaar meteen opgemerkt (hebben we echt zo verbaasd naar onze borden gekeken?) en even later zitten we alsnog te smullen van de juiste, voortreffelijke, maaltijd. De schotel van Hans bestaat uit een royale portie smakelijk gekruid vlees, friet, een pitabroodje en de meest goddelijke tzatzikisaus die ik ooit geproefd heb: fris, romig en met lekker veel knoflook.
Mijn inktvisringen zijn meesterlijk gebakken in een luchtig beslag en de cocktailsaus die erbij geserveerd wordt zorgt samen met de citroen voor een pittige ‘kick’. Achteraf gezien vond ik het jammer dat ik geen salade heb besteld in plaats van friet. De frietjes zijn een beetje gewoontjes en niet echt op het niveau van de rest van het eten. Van de witte Imiglikos, een bloemig geurend en aangenaam zoet slobberwijntje, heb ik wel erg genoten.
Na de lunch informeer ik naar een echte Griekse koffie. De eigenaar adviseert ons een krachtig Grieks bakkie (min of meer vergelijkbaar met espresso maar wordt “gegrild” in drie varianten: zoet, halfzoet en puur) en een frappé (ijskoffie). De smaak en geur van de Griekse koffie is totaal anders dan wat wij gewend zijn: een houterige, wat muffe smaak die doet me denken aan de smaak van wijn met ‘kurk’. De Glycos (zoete versie) die we krijgen is naar onze smaak toch iets te zoet en helaas hebben we ook niet de tijd en het geduld om de koffie zo langzaam te drinken dat de koffiedeeltjes rustig de tijd hebben om naar beneden te zakken en ons koffiedik te laten lezen. Maar oh, wat is de frappé kostelijk lekker! Een verkoelende afsluiting van een mooie lunch.
Na deze bijzondere koffie ervaring verlaten we het restaurant met maar een vraag in ons hoofd: wanneer komen we terug voor ouzo met mezdes ? Wat begon als een donkere ochtend is mede dankzij de zonnige gerechten en gastvrijheid van Restaurant Yamas, snel veranderd in een verrukkelijke middag. Hoppa!
Yamas, Belfort 12, Almere, 036-5298406, dagelijks open vanaf 11.00 uur.

Out to Lunch: De Vuursche Boer

2011-05-05T02:53:00.000-07:00

Als kind, bestond er voor mij maar een soort pannenkoek, de Amerikaanse “pancake”. Ze zijn ongeveer een derde zo groot en drie keer zo dik als de Nederlandse versie en we eten ze meestal als ontbijt, met heel veel ahornsiroop, soms wat bosbessen en misschien een klontje boter. Ik vind ze nog steeds lekker, maar inmiddels is mijn smaak iets volwassener geworden. Doe mij maar liever een van die Nederlandse pannenkoeken, mooi goudbruin gebakken en heerlijk belegd met allerlei groenten, vlees en kaas.

Afgelopen December wilden we Kirstie voor haar verjaardag trakteren en zijn we op zoek gegaan naar een goed pannenkoekenhuis, het liefst op een mooi plekje en met een beetje nostalgische uitstraling. Uiteindelijke hebben we gekozen voor Pannenkoekenhuis de Vuursche Boer, niet ver van onze favoriete wandelplekken in ‘t Gooi (Soestduinen, Kasteel Groeneveld) in het dorp Lage Vuursche. Om daar te komen, moet je eerst door het prachtige bosgebied rijden, wat bepaald geen straf is. Je waant je in een sprookjeswereld als je over de smalle weg, door een tunnel van bomen rijdt en uiteindelijk op de Dorpsstraat terecht komt. In deze gezellige omgeving, aan de rand van het bos en naast andere restaurants, vind je (al sinds 1959) De Vuursche Boer.
Onze eerste ervaring was zeer geslaagd. Het was een winterse dag en het warme, ouderwetse interieur was precies wat we zochten. De pannenkoeken waren heerlijk, de wijn prima en de service prettig en correct.
Vorige week besloten we om weer een bezoekje aan dit pannenkoekenhuis te brengen. Dit keer met z’n tweetjes. Niet omdat we zo gemeen zijn, maar omdat de kleine bij oma en tante logeerde. Het is nu lente en dankzij het mooie weer van de afgelopen weken is alles groener dan ooit, wat betekende dat de rit ernaartoe nog indrukwekkender was dan de vorige keer. Bovendien konden we buiten zitten op het heerlijke terras en met een glas wijn (en zonder kind) rustig over de dingen des levens praten.
Op de kaart zijn er traditionele varianten (zoete pannenkoeken met onder andere suiker, stroop of jam en hartige varianten met ham, kaas of spek) en ook luxere varianten zoals de Japanse vegetarische pannenkoek met ingrediënten als wortel, prei, seiten en shoyusaus en de pannenkoek met rode zalm en mayonaise. Als je geen pannenkoeken lust (wat ik me niet kan voorstellen als je voor een pannenkoekenhuis kiest), zijn er ook broodjes, uitsmijters en soepen. Will je na een lange wandeling een stuk appeltaart bij de koffie of de kinderen op een ijsje trakteren, ook dan zit je hier op het juiste adres.
Opnieuw waren de pannenkoeken uitstekend van smaak en rijkelijk belegd met goede ingrediënten. Hans koos voor de pannenkoek met Ardenner spek en kaas en ik nam de “Vuursche Boer” met prei, tomaat, tonijn, paprika, knoflook, chillipoeder en kaas. Bij mijn pannenkoek kreeg ik een klein bakje ketchup. Aanvankelijk leek mij dit geen goede combinatie, maar omdat je in het leven een beetje moet durven heb ik het wel geprobeerd: verrassend lekker.
Als je een paar reviews over De Vuursche Boer leest, merk je dat mensen het vooral hebben over de ongeïnteresseerde, zelfs arrogante bediening. Gelukkig hebben wij er beide keren niets van gemerkt. Vriendelijke service en gezien de drukte ook nog redelijk snel. Een ideale plek, voor het hele gezin of voor een heerlijk hapje met je geliefde.

De Vuursche Boer, Dorpsstraat 34-36, Lage Vuursche, 035-6668213, het gehele jaar geopend van 10:00 tot 19:30 uur.

Muffins met frambozen en pépites de chocolat

2011-05-04T11:56:00.000-07:00

Het is te lang geleden sinds ik voor het laatst muffins heb gebakken. Misschien is dat de reden waarom ik vandaag spontaan enorm zin kreeg in een heerlijke (liefst fruitige) muffin. Ik had vanochtend op de markt een doosje frambozen gekocht en ik herinnerde me ook dat er nog een open zakje pépites de chocolat in de koelkast lag. Dat zijn schattige stukjes bakchocolade (beschouw ze als het meer verfijnde zusje van de Amerikaanse ‘chocolate chips’). Ik haal ze altijd in Frankrijk, gewoon bij de supermarkt. Meestal koop ik de pure variant, maar de laatste keer dat ik over de bakafdeling van een E.Leclerc liep, zag ik dat ze ook een witte variant hadden. Leuk!

Aan de muffins heb ik bewust geen extra vet toegevoegd. Wel volle biologische yoghurt en twee lekkere eitjes. Wat de liefelijke pépites de chocolat betreft, ze geven wel de smaak van witte chocola aan de muffins, maar je zal ze in de muffins niet terugvinden want ze smelten als sneeuw voor de Franse zon!
Bon Appétit

Muffins met frambozen en pépites de chocolat
Voor 12 muffins

270g bloem
2tl bakpoeder
100g pépites de chocolat ( je kan ook een reep chocola in kleine stukjes hakken)
200ml volle yoghurt
2 eieren
2tl vanilla extract
170g fijne tafelsuiker
125g verse frambozen

Verwarm de oven op 200°C. Bekleed een muffinvorm met papiertjes of vet de muffinvorm in met boter en bestuif hem daarna met bloem. Klop alle overtollige bloem weg.
Meng de bloem, bakpoeder en chocoladestukjes in een kom .
In een maatbeker klop je met een garde de yoghurt, eieren, vanille extract en suiker.
Voeg de natte ingrediënten aan de droge toe en roer alles met een houten lepel en een lichte hand. Niet te fanatiek roeren!
Voeg de frambozen toe en roer lichtjes door. De frambozen blijven niet heel. Dat geeft niet.
Verdeel het beslag tussen de bakvormpjes en laat de muffins 15-20 minuten bakken. Test na 15 minuten of ze gaar zijn door een houten prikkertje in het midden van een muffin te steken. (Het prikkertje moet als het er weer uit komt schoon zijn.)
Op een rooster laten afkoelen.

Out To Lunch: Het Rechthuis

2011-05-02T02:55:00.000-07:00

Ik ben maar een keer op Koninginnedag in Amsterdam geweest en kan me alleen herinneren dat ik een paar uur lang in een rivier van (dronken) mensen door de grachtengordel werd meegesleurd. Verschrikkelijk vond ik dat. Zonder ruimte en lucht om me heen ben ik geen leuk mens en daarom is de vrijmarkt (waar dan ook) niet echt iets waarop ik zit te wachten. Doe mij maar liever een mooi plekje op een leuk terrasje in de zon.

Met dat idee in ons achterhoofd zijn we dit jaar op 30 april eens naar Muiderberg gereden, voor een waarschijnlijk wat meer gemoedelijke sfeer en om in elk geval een hapje te eten bij Restaurant Het Rechthuis. We komen vaker in Muiderberg. Op het strand is het heerlijk uitwaaien en na een wandeling door bos en dorp gaan we soms langs Bakkeron voor een baguette of kopen we verse groenten en lekkere wijnen bij Oudshoorn. Het dorpscentrum is klein en knus en daarom hadden het vermoeden dat we op deze koningklijke feestdag geen chaotische drukte zouden aantreffen; wat gelukkig waar bleek te zijn. Er was een kleine, gezellige oranjegekleurde markt op De Brink, niet ver van het restaurant. We hadden trek, dus besloten we eerst een plekje op het terras te bemachtigen. Daar viel de drukte tot onze verbazing nog mee dus we vonden een heerlijk tafeltje, op de grens van zon en schaduw. Precies op de rand van het terras met een mooi overzicht en naast een nog leeg tafeltje waar even later een niet nader te noemen BN’er aanschoof. Daar wonen er nogal een paar van in Muiderberg. Maar goed, het gaat hier om het eten.
Speciaal voor Koninginnedag was er een lunchkaart samengesteld met verschillende broodjes en een paar Griekse gerechten. We bestelden twee rosés (jammer genoeg niet van de beste kwaliteit) en genoten van al de feestelijkheid om ons heen die vergezeld werd van de typische koninginnedag muziek: oude hits gelardeerd met een portie Hazes.
Hans’ keuze viel op het broodje gyros met tzatzikisaus en de mijne op de souvlakischotel. Op de vraag of ze bij mijn gerecht de friet door iets meer salade konden vervangen, werd vriendelijk ingestemd. Niet veel later arriveerden onze borden met een glimlach. De spiesjes waren zo perfect gegrild en vers gekruid dat mijn smaakpapillen van geluk meteen begonnen te dansen. En dan hebben we het niet eens over de frisse tzatzikisaus gehad. Mooi in balans en heerlijk verkoelend met precies genoeg munt. De salade was aangemaakt met een lichte dressing, kalamata-olijven en feta: uitstekend van smaak! Hans heeft behalve van zo’n zelfde salade ook van zijn goed met pittige reepjes varkensvlees gevulde pitabroodje genoten en volgens hem was de goudbruine friet nog eens echt vers gebakken knapperig en goed gezouten.
Noem me saai, maar voor mij was het al met al een van de leukste Koninginnedagen ooit. Vooral door de hartelijke sfeer, mooi eten en vriendelijke bediening van dit zeer charmante restaurant. Ik kijk nu al uit naar het volgende bezoek. En trouwens, met genoeg frisse lucht en geen belachelijke toestanden was de Muiderbergse vrijmarkt ook zeer goed te doen.
Hotel-Restaurant Het Rechthuis, Googweg 1, Muiderberg, 029-4261323, voor ontbijt en lunch van 12:00 tot 17:00 uur, diner van 18:00 tot 21:30 uur.

Out to Lunch: De Spoorhut

2011-04-28T14:13:00.000-07:00

Wat ons betreft is er bijna geen betere manier om de zondagmiddag door te brengen dan wandelend door Soestduinen. De frisse lucht en het prachtige landschap van duinen en bos zorgen dat we onze dagelijkse beslommeringen snel vergeten en weer helemaal opgeladen worden.

We komen hier al heel lang, eerst met husky en sinds een jaar helaas zonder. Het was voor Meiki een hemel op aarde. Ze kende het gebied op haar duimpje, kon koele gaten graven en als de wind achter andere honden of paarden aanrennen om vervolgens de rest van de middag finaal uitgeput in de tuin te liggen nagenieten. Hetzelfde lijkt te gelden voor onze dochter. Na een uurtje heuvels klimmen, weer naar beneden rollen en zand-engels maken is haar soms wat puberende humeur aanzienlijk verbeterd. Vooral als er een vriendin mee mag en we daarna bij De Spoorhut een patatje gaan halen.
In de loop der jaren is deze kleine eetgelenheid die precies naast de spoorwegovergang ligt meerdere malen van eigenaar veranderd. Aanvankelijk was het een prima plek om na de wandeling iets lekkers te eten, maar na een paar teleurstellende ervaringen met andere patatbakkers, besloten we liever ergens anders heen te gaan. Niet dat we drie sterren-kwaliteit van een snackbar verwachten, maar op een bak slappe, muffe, zouteloze friet met waterige pindasaus op een uitgestorven terras zitten we ook niet te wachten.
Gelukkig is dat weer in ons voordeel veranderd en met de nieuwe uitbater zit het terras (vooral in het weekend) weer bijna altijd vol. Afgelopen zaterdag hebben we dus met dochter en vriendinnetje Eva van een lekker patatje genoten. Natuurlijk is dit nou niet bij uitstek een gezonde, volwaardige lunch, maar zeg nou zelf, op z’n tijd is er niets lekkerder dan perfect gebakken frietjes: goudbruin van buiten, romig-geel en een tikkeltje zoet van binnen, met een verleidelijk aroma en geen vette lucht, goed gezouten en met een volle aardappelsmaak. Na zo’n plezierige veldtocht als een rondje Soestduinen, is het dus weer heerlijk bijkomen met een patatje oorlog van De Spoorhut.

De Spoorhut, Soesterbergsestraat 188, 035 6294078

Smaakvol lunchen

2011-04-18T11:00:00.000-07:00

Vraag me niet waarom, maar ik heb nooit boterhammen voor de lunch leren eten. Veel te gewoon voor mij. Doe mij liever een heerlijk soepje met een baguetje of een verse salade vol vitamines. Als het kan, graag met een passend wijntje en een karaf sprankelend mineraalwater.
In Frankrijk is het natuurlijk sowieso een ander verhaal. Dan wil ik graag uitgebreid eten; drie gangen en geen glas wijn, maar een fles wijn. Ik wil uren de tijd nemen om alles aandachtig te proeven. Elke hap, elke slok wijn. Ik wil niets missen. Geen smaak vergeten.
Natuurlijk kunnen we ons meestal geen pauze van twee uur veroorloven, maar in het weekend zouden we zeker de tijd moeten nemen om iets feestelijks van de lunch te maken. Voor mij is een perfecte weekend-lunch gemaakt met producten die ik dezelfde ochtend op de markt heb gekocht. Bijvoorbeeld een salade met de kaasjes van Wolverlei.
Ik heb al eerder over deze kaasjes geschreven. Ze zijn heerlijk in hun eentje, maar de mini tomme de chèvres smeken om verwerkt te worden in een salade zoals deze. Echt iets om het weekend te vieren en net iets lekkerder dan een gewone boterham met kaas.

Salade van spek, tomme de chèvre, appel en walnoten
voor 2 personen

Voor de dressing:

1 el Dijon mosterd
3 el zonnebloemolie
1 el rode wijn-azijn
2 tl honing
fleur de sel
versgemalen peper

Voor de salade:

een handvol walnoten, grof gehakt
80 g spekreepjes
10 mini-tomme de chèvres
100g gemengde jonge bladgroenten
1 appel, in plakjes of blokjes gesneden

Klop alle ingrediënten voor de dressing tot een dikke consistentie in een grote kom. Rooster de walnoten in een droge koekenpan en leg ze apart. Bak de spekreepjes (ook in een droge koekenpan) en giet ze daarna af. Leg de geitenkaasjes op een met bakpapier beklede bakplaat en laat ze onder een hete gril gedurende 3-5 minuten bruin worden. Doe de bladgroente in de kom met de dressing en hussel alles goed door elkaar zodat elk blaadje met de dressing bedekt wordt. Verdeel de bladgroente over twee borden. Besprenkel elk bord met de geroosterde walnoten, de gesneden appel en de uitgebakken spekreepjes. Leg vijf warme kaasjes op elke portie en serveer meteen.

Out to Lunch: Giardino di Pasta

2011-04-14T13:46:00.000-07:00

Vandaag een keer geen tijd om uitgebreid te lunchen. We beslissen om dicht bij huis te blijven en gaan even de stad in om een broodje te proberen bij Giardino di Pasta, een Italiaanse/ Zuid Europese delicatessen vlakbij het Almeerse centraal station.

Bij binnenkomst valt de toonbank vol allerlei lekkere hapjes mij meteen op. Er zijn onder andere grote tijgergarnalen, glanzende olijven, heerlijk ogende salades, gevulde champignons, Italiaanse kazen en dikke worsten. Eigenlijk te veel om op te noemen. En dan hebben we het nog niet eens over de broden, pasta’s, wijnen en zoete lekkernijen als amaretti-koekjes en Italiaanse noga.

De zaak ziet er fris en verzorgd uit. Er is een klein zitgedeelte waar je een drankje of broodje kunt nuttigen terwijl je culinaire inspiratie opdoet of een gelegenheid verzint om vrienden uit te nodigen voor een avondje tapas. Met meer dan twintig verschillende soorten warme en koude belegde broodjes, de een net zo lekker klinkend als de andere, wordt het lastig kiezen. Dat geldt ook voor de verscheidenheid aan Italiaanse dranken.

Ik bestel een glas Catarratto (een mollig wit wijntje) met mijn broodje Scampy in look (vlezige tijgergarnalen in een robuust gekruid knoflooksaus) en Hans kiest voor de klassieke Nero D’Avola als begeleider van zijn Milano (een warm broodje met smeltende provolone, salami, ham, tomaat en kruiden). Het zijn stevige broodbollen waar je echt je tanden in moet zetten; dus dames, vergeet vork en mes en zorg dat je je lippenstift afveegt voordat je erin duikt! Na je lunch is een kop koffie een aanrader. De knisperende ristretto is aromatisch en intens (vooral in combinatie met het knapperige amaretti-koekje) en het volle schuim van de cappuccino is kunstig versierd met pure chocolade.

Mocht je een keer geen zin hebben om te koken, er zijn ook afhaalmaaltijden en pizza’s. Wij komen zeker terug voor een antipasti-schotel en een fles spumanti.

Giardino di Pasta, Stationsplein 48, Almere, 036-5340470, open maandag t/m vrijdag van 9:00 tot 18:30 uur en zaterdag van 9:00 tot 17:00 uur.

Out to Lunch: Côte Ouest

2011-04-07T09:12:00.000-07:00

Ben ik nou in Amsterdam of zit ik op een terras in hartje Frankrijk? Het menu naast de deur van het restaurant staat volledig in het Frans geschreven en naast mij zitten twee heren heerlijk in de taal van de liefde te babbelen. Het is een warme, zonnige dag, maar vanaf onze tafel, direct tegenover het restaurant in de schaduw van de Nieuwe Kerk, is het goed toeven. Geen last van de zon op je gezicht en een prima plek om de eindeloze stroom langsslenterende toeristen te bekijken en af een toe een blik naar binnen in het restaurant te werpen.

Nieuwsgierig hoe Frans ze nou echt zijn, vraag ik als eerste om de wijnkaart en wordt meteen blij door het mooie aanbod aan Franse wijnen. Voor degenen die per glas of halve karaf willen bestellen is er genoeg keuze en tegen zeer redelijke prijzen. Ik kies voor een halve karaf Cabernet Franc en richt me daarna op de lunchkaart.
Als je jezelf tot Francofiel én lekkerbek rekent, hebben ze het bij Côte Ouest niet bepaald makkelijk voor je gemaakt. Voor de lichtere trek zijn er soepen, verschillende salades (onder andere: de klassieke Chèvre Chaud met appel, walnoten en rozijnen, en een Salade Confit met gekonfijte eendenbout, spekjes en aardappel), diverse galettes, verschillende soorten baguettes en ook traditionele croques. Wil je iets stevigers, dan kan je kiezen uit verschillende omeletten en klassieke Franse gerechten zoals Steak Haché, Moules et Frites of de Poisson du Jour.
Dit keer wil ik het licht houden en kies ik voor de Salade Confit. De gekonfijte eend is zo zacht als boter, de rauwkost knapperig vers en de dressing heeft de juiste balans tussen zuur en zoet. Jammer dat de aardappels of spekjes nergens te bekennen zijn. Het enige wat ik (naast de eend en de rauwkost) krijg, is een très petite stukje toast. Ik besluit niet meteen te klagen want, eerlijk is eerlijk, het gaat mij vooral om de gekonfijte eend en deze is werkelijk perfect.
Hans kiest voor de Galette Côte Ouest met kaas, bacon, tomaat, een mooi gebakken spiegeleitje en salade. Gelukkig zit alles er keurig op en aan en het ziet er bovendien heerlijk uit. Net als de Croque Madame van onze petite fille die ze met veel smaak en met een glas Orangina verorbert.
Er is genoeg plek voor een dessert en dus kies ik voor de crème brûlée. Hij is vol en romig zoals het hoort en heeft de perfecte combinatie van een koude custard en een nog warm krokant gebrand suikerlaagje.
Al met al was ons bezoek aan Côte Ouest zeer geslaagd. Lekker eten, goede wijn, attente bediening en veel Franse charme maken dit tot een restaurant waar we graag terug zullen komen.
Côte Ouest, Gravenstraat 20, Amsterdam, 020-3208998, keuken open voor de lunch: vrijdag t/m zondag van 12:00-14:00 uur en voor het diner: dinsdag t/m zondag van 17:30-22:00 uur.

Wolverlei kaasjes

2011-04-05T10:52:00.000-07:00

Heb je de heerlijke kazen van Wolverlei al eens geproefd? De kazen doen het geweldig bij de borrel, maar je kan ze ook met wat fruit als afsluiting van een diner aanbieden.Vooral de Ezelspeper variant vind ik bijzonder lekker. Het kaasje heeft heerlijk in Vieux Marc de Bourgogne gebadderd voordat hij onder de rozemarijn en bonenkruid is doorgerijpt. Het resultaat is een zeer aromatisch kaasje dat zelfs Hans, die niet zo van geitenkaas houdt, wel lekker vindt!
Voor de truffel-liefhebbers is de Chevre de Truffel, ook iets wat je moet proeven. Het kaasje heeft een aanwezige, licht-pittige smaak. Ik eet hem het liefst puur, dus zonder brood of crackers.
Voor een heerlijke salade, kan je bijvoorbeeld de geitenkaas met spek gebruiken: slablaadjes met een zachte dressing op je bord, kaasje dat net van onder de gril komt erop en je hebt een bijzondere lunch. Zo’n salade is vooral lekker met geroosterde groenten en een paar fijngesnipperde zongedroogde tomaatjes.
Ik koop de kaasjes van Wolverlei ‘s zaterdags op de Noordermarkt in Amsterdam, maar je kan ze ook op vrijdagmiddag in de boerderijwinkel in Deldeneresch kopen, of elke eerste zaterdag van de maand op de streekmarkt in Delden.

Voor meer informatie kijk op: http://www.wolverlei.nl

Out to Lunch: BoatHouse

2011-03-31T15:06:00.000-07:00

Aan de oever van de Almeerse Noorderplassen vind je het imposante gebouw van het BoatHouse. De robuste houten meubelen gecombineerd met verfijnde accenten van glas in lood maken van het interieur een warm en uitnodigend geheel. We nemen plaats tussen voornamelijk zakenlui die keurig aan de jus d’orange zitten en de zaken van de dag bespreken over smakelijk uitziende clubsandwiches. Er heerst een ongedwongen sfeer en we voelen ons meteen op ons gemak.

De lunchkaart is simpel en zonder veel poespas. Je kan kiezen uit diverse sandwiches: onder andere gerookte zalm met waterkers en huisgemaakte bieslook-roomkaas, ossenworst met gesnipperde sjalot, Amsterdams zuur en truffelmayonaise en huisgemaakte tonijnsalade met kappertjes, sjalotten en haricots verts. Er zijn ook klassieke lunchgerechten zoals uitsmijters en kroketten met brood. Eters die iets meer lusten (en dat zijn wij), kunnen kiezen voor de “Big BoatHouse Burger” of de kogelbiefstuk (van Baambrugs weiderund) met boerenbrood, al dan niet met gebakken uien en champignons.
We bestellen twee fluweel soepele Mâcons van Maison Louis Jadot en niet veel later arriveert ons eten, heerlijk geurend, aan tafel.
Mijn biefstuk is bedolven onder een berg van uien en champignons wat zeker iets te wensen laat wat een mooie presentatie betreft, maar de smaak is prima en zeer belangrijk, ook de garing. Het vlees is perfect rosé gebakken en botermals. Lekker, maar ook fijn gezien het gebrek aan een degelijk steakmes. Hans, een regelrechte burger-connaisseur, is zeer te spreken over zijn torenhoog opgestapelde burger. Het gehakt is goed gekruid en het huisgemaakte zuur mild fris. Jammer dat het bijbehorende brood en de frites weinig aan de gerechten toevoegden. Het brood was flauw van smaak en de frites iets te melig.
Ondanks de “business meets pleasure” drukte, was de bediening vlot en kan je, als je dat wil, binnen een half uurtje weer buiten staan. Of we bij BoatHouse weer eens zullen lunchen valt te bezien, maar een glas gekoelde Sancerre op een zonovergoten terras aan het water lijkt ons een prima manier om een luie zomermiddag door te brengen.
BoatHouse, Noorderplassenweg 150, Almere, 036-5305000, keuken open elke dag van 11:00 tot 23:00 uur.

Out to Lunch: De 3 Vrienden

2011-03-24T15:52:00.000-07:00

Een prille lentedag en we zitten op een zonovergoten terras bij De 3 Vrienden in Bussum. Na de grote teleurstelling van vorige week, zijn we echt aan een fatsoenlijke lunch toe. Het is hier vrij rustig in vergelijking met andere restaurants in de buurt, maar misschien komt dat door de wat ongunstige ligging, vlak naast een parkeerplaats. Toch laten we ons hierdoor niet wegjagen.

We nemen plaats en snel daarna krijgen we onze drankjes van de aardige jongeman die ons bedient. Mijn Spaanse Chardonnay is heerlijk fris en barst van het zomerfruit.
De klassieke kaart heeft een duidelijk Frans tintje met onder andere spiesjes van gemarineerde lamsrump met ratatouille, tournedos van ossenhaas met truffelsaus en bonbon van kalfsmuis gevuld met tonijnmayonaise. Je kan kiezen voor het 2-gangen lunchmenu of a la carte bestellen. Mijn keuze valt op de salade van huisgerookte eendenborst en Hans kiest voor de steak van Irish tenderbeef met seizoensgroenten en cognac-pepersaus.
De salade is knisperend vers en mooi opgemaakt met sierlijke krullen gerookte eendenborst, hardgekookte kwarteleitjes en twee bijzonder smakelijk gekonfijte kwartelpootjes. De truffeldressing is licht en past uitstekend bij de romige, aardse smaak van de eendenborst. Hans geniet duidelijk van zijn steak en terecht, want het ziet er ook zeer appetijtelijk uit: perfect rosé gebakken op een bedje van risotto en met een stevige, aromatische jus.
Jammer dat we vandaag geen tijd meer hebben voor een dessert. Een tarte tatin van appel en peer met crème brûlée-ijs lijkt me heerlijk, al dan niet afgerond met een stoere armagnac. Wordt vervolgd dus...
De 3 Vrienden, Landstraat 2, Bussum, 035-6936388, keuken open van maandag t/m zaterdag van 12:00 tot 21:30 en zondag van 14:00 tot 21:30.

Out To Lunch: Anno

2011-03-18T10:08:00.000-07:00

Vol verwachting besloten we gisteren eens bij Anno in Almere te gaan lunchen. Ik ben er ‘s-avonds een paar keer geweest om iets te drinken en hoewel de cocktails steeds veel te wensen over lieten, wilde ik wel eens zien of de keuken het beter kon.
We kwamen binnen en werden zeer vriendelijk begroet door het bedienende personeel. Het was niet erg druk, dus de keuze voor een tafel lieten ze aan ons over.
Als ik vanaf mijn wat ongemakkelijk zittende draaistoel om me heen keek, viel het interieur mij bij daglicht wat tegen. In het donker ziet het er beter uit. De stijl is niet echt uitgesproken neigend naar modern-industrieel en zelfs een tikje aan de rommelige kant. Grijze stoelen, eenvoudige, wat versleten zwarte tafels en hier en daar een beetje kleur in de vorm van koeienprint op sommige stoelen, felrode accenten aan de bar en bordeaux-rode gordijnen.
Maar, het gaat om het eten. We bestellen een glas van hun huiswijn. Ik neem de frisse, droge sauvignon blanc en Hans de cabernet sauvignon vol met de geur van zwarte bessen. Het is zeker een goed begin. Naast de à la carte lunchkaart met verschillende broodjes en een paar soepen en salades, is er ook een 2-gangen lunchmenu a € 15,50. Je mag dan een keuze maken uit drie voorgerechten en drie hoofdgerechten. Op papier klinkt alles lekker, dus op dat moment is het moeilijk kiezen.
Als voorgerecht neem ik het gepocheerde eitje met tomatenchutney en mozzarella en Hans kiest voor het tunnbröd met gegrilde kip, guacomole en rucola. Ik verheugde me op een zoet-zuur, pikant gekruid sausje op mijn gepocheerd eitje, maar de teleurstelling is groot als ik een pannetje opgewarmde tomatensaus met daarin een vrijwel rauw ei krijg. Ik informeer naar de smaak van het tunnbröd van Hans en krijg een tamelijk smakeloze, kleffe hap te proeven.
We blijven vol hoop op wat nog moet komen: de gebakken schol met remouladesaus voor mij en de wienerschnitzel voor Hans. Mijn schol ziet er prachtig uit zo sissend uit de pan. Mooier dan de schnitzel van hans met de miezerige garnituur van een ansjovisje en zes kappertjes. We krijgen een bakje goede patat met redelijke mayonaise die we overigens niet besteld hadden. We begrijpen wel waarom we dat krijgen. De beide gerechten zijn precies wat ze zijn: een schol en een schnitzel, meer ligt er niet op het bord. Helaas valt het ook wat betreft de smaken weer tegen. Ik proef geen boter maar margarine en hoor Hans klagen over een enigzins taai stuk vlees. We vragen ons ongeveer tegelijkertijd af of de kok wel eens van zijn eigen creaties proeft.
Koffie? Dessert? No thanks. En dan klopt ook de rekening niet als ze onbegrijpelijk een toeslag van twee euro rekenen voor de wienerschnitzel. Misschien moeten ze het bij dansen en slapen houden.

Out to Lunch: Eetcafé Bordjes

2011-03-12T11:39:00.000-08:00

Het eerste wat ons opviel toen we binnenkwamen waren de sierlijke zwart-witte vloertegels en het gezellig ouderwetse interieur. Stevige houten tafels met typische caféstoelen, roomwitte accenten, koperen pannen en veel boerenbont. Een beetje nostalgie uit grootmoeders tijd gecombineerd met een moderne twist. Ik voelde me er meteen thuis.
Het was nog niet erg druk en we konden kiezen waar we wilden zitten. Er is een klein gedeelte voor aan de straatkant, een deel achterin waar erg veel daglicht binnenkomt, maar wij kozen voor een wat donkerdere, sfeervolle plek in het midden. Bovendien kon je daarvandaan af en toe een blik werpen in de keuken, wat ik altijd heel leuk vindt.
De bediening was vriendelijk, attent en vlot. Je hoeft hier niet lang op je eten te wachten. Het echtpaar achter ons kwam binnen vlak nadat wij onze drankjes kregen en was al weer klaar en verdwenen voordat wij ons toetje hadden besteld.
De naam van het eetcafé weerspiegelt de indeling van de kaart. Er zijn snelle lunches: "tot 16.00 uur bordjes", lekkere dingen voor de kinderen, bijvoorbeeld schnitzel, pannenkoeken en zelfs spaghetti carbonara: "kinderbordjes" en verleidelijke voorgerechten als carpaccio met truffelcreme: "bordjes vooraf". Wat de "bordjes als hoofdgerecht" betreft is het moeilijk kiezen tussen gerechten als rosé gebakken kalfslever met spek en ui, in roomboter gebakken slibtongetjes en ribeye met kruidenboter. Wil je daar brood en boter, frietjes, verse groenten of een salade bij, dan moet je bij de "aparte bordjes" kijken.
Dit keer hebben we een selectie gemaakt uit het lunchmenu. Mijn oog viel op het Turkse Brood met Eiertruffelsalade en Gerookte Zalm. Het was erg lekker, de truffel is precies goed en niet te overheersend en het brood is knapperig en warm. Hans koos voor een simpele (maar toch heerlijke, zegt hij) Club Sandwich met (o.a.) gekookt ei, spek en salade.
Voor het dessert kan je bijvoorbeeld kiezen uit klassiekers als Crème Brûlée en Chocolademousse maar omdat ik altijd zo benieuwd ben of de kok een goede crème brûlée kan maken, heb ik die dus besteld. Genoeg eierdooiers en spikkeltjes echte vanille maken ook het toetje zeer geslaagd.
We zullen snel weer teruggaan voor een uitgebreid diner.
Bordjes, Cattenhagestraat 9, Naarden, 035-6948803, keuken open van 12.00 tot 23.00 uur.

Meiraapjes

2011-03-03T10:00:00.000-08:00

Ze zien eruit als grote radijzen en zijn voor de Fransen net zo gewoon als boontjes voor ons. Daar zie je ze rond deze tijd van het jaar overal en met hun donker-roze tint geven ze de soms wat saaiere wintermarkten al vast een beetje kleur. Helaas worden ze in Nederland als vergeten groenten beschouwd en zijn ze soms alleen bij de biologische groentekraam op de markt te krijgen. Tenzij je ze zelf kweekt, wat heel makkelijk lijkt te zijn.
De jonge knolletjes uit de vroege oogst hebben en licht pittige smaak en kunnen rauw gegeten worden. Je hoeft ze niet te schillen, maar de uiteinden moet je wel afsnijden. Dungesneden zijn ze heerlijk in een salade of op een boterham met roomkaas en tuinkers.

De grotere knollen kunnen op allerlei manieren klaargemaakt worden: gepureerd, gestoofd en geroerbakt. Als voorgerecht vind ik ze heerlijk. Ze worden geschild, in stukjes gesneden en dan een paar minuten in gezouten water geblancheerd. Daarna bak ik ze in wat boter en olijfolie en serveer ik ze warm, met een beetje citroen-mayonaise en licht besprenkeld met een snufje fleur de sel. Dit jaar ga ik ze voor het eerst proberen te telen. Ik ben benieuwd, want wij mij betreft eet ik ze nooit vaak genoeg.

Sinaasappelmarmelade met vanille en gekonfijte gember

2011-02-05T10:04:00.000-08:00

Naast bakken is het conserveren van fruit één van mijn favoriete bezigheden. Het hele proces geeft me veel voldoening- van het uitkiezen van de juiste potjes tot het bedenken van allerlei combinaties. Zelfs het koken van het fruit is een groot feest! En oh wat ziet een plank vol zelfgemaakte jams er mooi uit!

Hier is mijn favoriete marmelade-recept. Vergeet niet om onbespoten fruit te gebruiken!

Voor ongeveer 1 liter marmelade

700 g sinaasappels, onbespoten

1,5 L water

1 vanillestokje

700 g geleisuiker

sap van 1 limoen

125 g bakgember, uitgelekt

Was de sinaasappels, doe ze samen met het water in een roestvrij stalen pan en laat ze op een laag vuur, met het deksel op de pan, 2,5 uur koken.
Haal de pan van het fornuis af en laat de sinaasappels en het water (met het deksel op de pan) 30 minuten afkoelen.
Haal het fruit uit de pan, maar gooi het water niet weg. Snij de sinaasappels in kleine reepjes. Verwijder alle pitjes. Doe ze terug in de pan met het water.
Snij het vanillestokje doormidden en schrap de zaadjes eruit. Doe de zaadjes bij de sinaasappels samen met het vanillestokje. Voeg de suiker, limoensap en bakgember toe en laat het mengsel 1 uur op een middelmatig vuur koken. Daarna verhoog je het vuur en laat je de jam nog een halfuurtje koken. Af en toe roeren. Haal de pan van het vuur af en laat het mengsel dan 20 minuten staan.
Controleer of de jam klaar is door een theelepeltje op een koude schoteltje te druppelen. Zodra de jam klaar is, giet je die in de gesteriliseerde nog warme wekpotten. Sluit deze dan goed af en laat de jam bij kamertemperatuur afkoelen voordat je deze in de koelkast zet. De jam wordt steviger als hij afkoelt.

Risotto met oude kaas, komijn en gestoofde groente

2011-01-30T02:18:00.000-08:00

Vandaag iets meer dan een gewone risotto. Hier heb je een recept geïnspireerd op de bekende Hollandse smaakcombinatie van oude kaas en komijn. De risotto wordt geserveerd met een heerlijk mengsel van gestoofde uitjes, sjalotjes en kastanjechampignons.

Paola’s tip:

*Start ongeveer 20 minuten voordat je aan de risotto begint met het maken van de gestoofde groente .

Voor 4 personen

2 el olijfolie

klontje boter

2 stengels bleekselderij, fijngehakt

2 sjalotjes, fijngehakt

2 tl komijnzaad, vers gemalen in de vijzel

2 teentjes knoflook, geperst

350 g risottorijst

150 ml droge witte wijn

1, 5 L hete groente- of kippenbouillon van de allerbeste kwaliteit

60 g vers geraspte oude kaas

20 g boter

zout en vers gemalen peper naar smaak

Voor de gestoofde groente

1 el olijfolie

klontje boter

200 g rode uien, doormidden gesneden en elke helft in ringetjes gesneden

150 g sjalotjes, in ringetjes gesneden

mespunt suiker

zout en versgemalen peper, naar smaak

2 el droge witte wijn

250 g kastanjechampignons, in plakjes gesneden

gehakte peterselie, om te bestrooien

Begin met het maken van de gestoofde groente. Verhit de olie en boter in een pan met dikke bodem. Voeg de uitjes en de sjalotjes toe en breng op smaak met de suiker, het zout en de peper. Laat dit in een gesloten pan langzaam 25 minuten koken.
Voeg de wijn en de champignons toe. Laat alles nog 10 minuten zachtjes meekoken. Houd de groente warm op een heel laag pitje.
Om de risotto te maken verhit je de olie en boter in een diepe pan met dikke bodem. Voeg bleekselderij, sjalotjes en knoflook toe en laat dit 8 minuten op een laag vuur zachtjes glazig worden.
Zet het vuur hoog en voeg de rijst toe met een beetje zout, peper en de vers gemalen komijn. Roer de rijst goed door zodat alle korrels bedekt worden met een laagje olie.
Voeg de wijn toe, zet het vuur laag en blijf roeren totdat alle wijn is opgenomen door de rijst.
Voeg de bouillon in kleine beetjes toe (gebruik een soeplepel) en blijf steeds roeren. Voeg pas meer bouillon toe als het laatste beetje helemaal door de rijst is geabsorbeerd.
Proef een rijstkorreltje na ongeveer 15 minuten, maar meestal duurt het 20 minuten voordat de rijst precies goed is. De rijst moet zacht zijn maar nog een beetje beet hebben. Als dat nog niet het geval is, voeg meer bouillon toe en roer goed in de rijst. Proef de rijst weer na een paar minuten.
Voeg, zodra de rijst gaar is, de oude kaas en boter toe, roer de risotto, zet de pan van het vuur en laat de risotto 3 minuten rusten.
Serveer de risotto met de uitjes en de champignons. Bestrooi met de gehakte peterselie.

Bananenbrood met walnoten

2011-01-29T10:06:00.000-08:00

Een van de meest verleidelijke geuren is de geur van zelfgebakken bananenbrood. Hiervoor gebruik ik het liefst Crème Fraîche d’Insigny uit Normandië. Meer lezen over dit goddelijke spul? Klik hier. Mijn bananenbrood proeven? Probeer het volgende recept.

Voor 10 plakjes

200 g crème fraîche

75 g zachte boter

150 g rietsuiker

2 eieren

2 overrijpe bananen, geprakt

1 tl vanille extract

250 g patentbloem

1 ½ tl bakpoeder

½ tl bicarbonaat

1 tl gemalen kaneel

¼ tl gemalen nootmuskaat

snufje zout

100 g walnoten, grof gehakt

50 g hazelnoten, grof gehakt

Verwarm oven op 180°C voor. Bekleed een cakeblik van 25 x 10 cm met bakpapier.
Klop de crème fraîche, boter en suiker in een grote kom. Voeg de eieren, bananen en het vanille extract toe en klop nogmaals.
Zeef de bloem, bakpoeder, bicarbonaat, kaneel, nootmuskaat en zout over de kom. Voeg de noten toe.
Spatel alles door elkaar (gebruik hiervoor een houten lepel). Doe het beslag in het cakeblik en bak het brood 55-60 minuten of tot een saté-prikker er schoon uitkomt. Op een rek laten afkoelen alvorens het in plakjes te snijden.

Verfijnde chocolade-lavendelkoekjes

2011-01-26T12:17:00.000-08:00

Deze koekjes zijn knapperig, licht geurig en erg verfijnd. Ze zijn zeer geschikt als onderdeel van een 'dainty' Engelse high tea, of misschien in glinsterend papier verpakt, als leuk eetbaar cadeautje.
Paola’s Tips:
*Het is heel belangrijk dat je onbespoten lavendelbloemen gebruikt die geschikt zijn voor consumptie. Deze zijn te koop bij kruidenierswinkels en bij sommige natuurvoedingswinkels.
*Probeer een beetje gedroogde lavendel in je lievelings zandkoekjes recept.

Voor ongeveer 50 koekjes
200 g zeer fijne tafelsuiker
225 g zachte boter
1 ei, geklutst
1 el gedroogde lavendelbloemen
220 g zelfrijzend bakmeel
2 el cacaopoeder

Oven op 180°C voorverwarmen en een bakplaat met bakpapier bekleden.
Boter en suiker met een stand- of handmixer (met garde) romig kloppen. Ei toevoegen terwijl je blijft kloppen.
Klop eerst de lavendelbloemen door het boter/suiker/ei mengsel heen (terwijl de mixer aan het werk blijft). Voeg daarna de bloem, cacaopoeder en zout toe op dezelfde manier.
Doe kleine, dikke bergjes deeg van ongeveer een opgehoopt theelepeltje op de bakplaat en maak ze iets plat. Doe dit met een tussenruimte op de bakplaat van ongeveer 3 cm. Ze spreiden behoorlijk uit tijdens het bakken!
Bak de koekjes ongeveer 15 minuten en leg ze daarna heel voorzichtig op een rek om af te koelen. De koekjes zijn zacht als ze uit de oven komen, maar worden lekker knapperig tijdens het afkoelen.

Le Puy Linzenschotel

2011-01-24T09:04:00.000-08:00

Toen ik in de zomer van 2008 naar het Franse stadje Le Puy-en-Velay ging, had ik maar één gedachte in mijn hoofd- linzen! En niet de normale, alledaagse bruine linzen, maar lentilles du puy!

De koning der linzen!

Lentilles du puy zijn kleine, donkergroene linzen die geproduceerd worden in deze regio van Frankrijk. Sinds 1996 hebben de linzen de A.O.C. (Appellation d'Origine Contrôlée) benaming gekregen, wat betekent dat er strenge productievoorwaarden aan het product verbonden zitten. De linzen worden zeer gewaardeerd om hun lichte, nootachtige smaak. Je kan ze in allerlei salades verwerken omdat ze tijdens het koken hun vorm behouden, maar ik vind ze vooral lekker in deze stoofpot die ik serveer met een paar kruidige Merguez worstjes.

Paola’s tips:

*Naast de befaamde linzen, was er veel meer te ontdekken in dit schitterende middeleeuwse stadje. En dat werd duidelijk zelfs voordat wij de stad binnenreden. In de verte zagen we een Mariabeeld dat hoog over de stad de wacht leek te houden- een imposant gezicht dat we heel graag van dichtbij wilden bekijken.

*Puy linzen zijn te koop bij de meeste natuurvoedingswinkels. Ze worden soms Dupuis linzen genoemd.
*Bij dit gerecht gebruik ik de pikante Noord-Afrikaanse Merguez worstjes die te koop zijn bij de meeste biologische slagers. Mocht je geen Merguez worstjes kunnen krijgen, gebruik dan dunne chipolataworstjes.

*Voor een vegetarische variatie: Gebruik gegrilde halloumi in plaats van de worstjes. Gril dikke plakken halloumi in 3-4 minuten goudbruin en serveer over de linzen.

Le Puy Linzenschotel

Voor 4 personen

3 sjalotjes

3 teentjes knoflook
3 bospeentjes
2 stengels bleekselderij
2 el olijfolie
325 g Puy linzen, goed gewassen en eventuele steentjes verwijderd
400 ml water
350 ml rode wijn
1 tl Provençaalse kruiden
2 laurierblaadjes, vers of gedroogd
zout en peper naar smaak
4-6 dunne Merguez worstjes, of dunne chipolataworstjes
peterselie, voor de garnering

Voor de vinaigrette:
3 el extra vergine olijfolie
1 el rode wijn azijn
1 tl Dijon mosterd

Hak de sjalotjes, knoflook, bospeentjes en bleekselderij heel fijn. Als je een keukenmachine hebt, gaat dat natuurlijk veel makkelijker. Snij in dat geval alles in grove stukken, doe ze in de kom van de keukenmachine en laat het apparaat zijn werk doen.
Verhit een eetlepel van de olie in een pan met zware bodem. Bak de groente in vijf minuten op een laag vuur zonder te verkleuren.
Voeg de andere eetlepel olie toe, draai het vuur iets hoger en voeg de linzen toe. Roer de linzen door de groente en voeg daarna het water, de wijn, de kruiden, de laurierblaadjes en zout en peper naar smaak toe. Laat dit aan de kook komen en zet daarna het vuur laag. Doe het deksel op de pan en laat de linzen 30 minuten zachtjes koken. Af en toe roeren.
Haal het deksel van de pan af, draai het vuur iets hoger (middelmatig) en laat de linzen nog 10-12 minuten koken terwijl je begint met het grillen van de worstjes.
Verhit de grillpan en wrijf de worstjes goed in met een beetje olijfolie. Grill de worstjes rondom bruin en gaar in ongeveer 10-12 minuten.
Maak de dressing door alle ingrediënten hiervoor in een klein kommetje te klutsen. Voeg de dressing aan de warme linzen toe en schep alles goed om. Proef en voeg nog zout en peper toe als dat nodig is.
Leg de worstjes op de linzenschotel, strooi de peterselie erover en serveer het gerecht met vers brood en een salade.

Ragu di mamma

2010-12-23T00:13:00.000-08:00

Het lijkt me geweldig om een keer uitgenodigd te zijn om bij een gezin in Italië te komen eten.
Ik heb een beeld in mijn hoofd van een lange tafel vol kleurrijke groente, borden volgeschept met pasta en rustieke karaffen wijn, veel wijn! Midden op de tafel verbeeld ik me een pan dampende ragu zorgvuldig door de mamma gemaakt en geurend naar de Italiaanse zon!
Dit is mijn makkelijkste versie van een Italiaanse ragu. Het enige wat je hoeft te doen is een paar blikken tomaten openmaken, deze op smaak brengen met wat kruiden en de hele boel een paar uur (of tot de volgende dag) laten marineren. Daarna kook je de saus lekker langzaam op een heel laag pitje. De resultaten zijn verbluffend en je hoeft niet eens bij een gezin in Italië uitgenodigd te worden!
Paola’s Tips:
*Het maken van deze saus is kinderspel. Het enige wat je in de gaten moet houden is de lange marineer- en kooktijd. Begin ruim van tevoren!
*Gebruik een spatdeksel aan het eind van de kooktijd- tenzij ze de hele avond bezig wilt zijn met het schrobben van je keukenmuren!
*Als je wilt, kan je wat gehakt of kipfilet aan de saus toevoegen.
*Om het nog makkelijker te maken, kan je de saus al in de pan waarin hij gekookt zal worden voorbereiden.

Voor 2-3 personen
2 blikken gepelde tomaten (400 g per blik)
2 teentjes knoflook, geperst
1 el balsamicoazijn
3 el olijfolie
1 el licht bruine suiker
mespunt gedroogde chilivlokken
2 el gedroogde oregano
2 tl gedroogde rozemarijn
zout en vers gemalen peper naar smaak
250-400 g gekookte pasta naar keuze
basilicumblaadjes, stukjes mozzarella en/of versgeraspte Parmezaanse kaas om te serveren

Doe alle ingrediënten in een kom en maak terwijl je alles mengt, de tomaten stuk met behulp van een pureestamper. Afdekken met een deksel of met aluminiumfolie en twee uur in de koelkast laten marineren. Je kunt dit ook de avond van tevoren doen.
Haal de saus uit de koelkast, giet deze in een pan met zware bodem en laat even aan de kook komen. Draai het vuur dan omlaag en laat de saus met het deksel op de pan ongeveer twee uur zachtjes pruttelen.
Draai daarna het vuur iets hoger (middelmatig) en laat de saus in de pan, zonder deksel, nog 10 minuten koken. Roer regelmatig. Het is handig als je in deze fase een spatdeksel gebruikt. Zo blijven de muren tenminste lekker schoon!
Serveer met pasta naar keuze. Geef er desgewenst mozzarella of Parmezaanse kaas bij. Garneer met een paar basilicumblaadjes.

Pompoenbrood met chocoladestukjes

2010-12-23T00:05:00.000-08:00

Dit recept bedacht ik na het bakken van een klassieke pompoentaart (pumpkin pie) vorig jaar voor Thanksgiving. Ik had wat gekookte pompoenpuree over en wilde iets maken om bij de koffie te serveren.
De zoete, aardse smaak van pompoen vormt een perfect contrast met de bittere smaak van de pure chocolade. Het brood is dankzij de pompoenpuree ook lekker smeuïg.
Paola’s tips:
*Ik noem dit dessert ‘brood’, maar in feite is het een soort cake. Vergelijk het bijvoorbeeld met bananenbrood, wat ook geen brood is! In tegenstelling tot mijn bananenbrood, geef ik mijn pompoenbrood liever bij de koffie of als dessert.
*Pompoenpuree maak je als volgt: Snij een pompoen van ongeveer 800 g in vieren, verwijder de zaadjes en vliesjes en doe de pompoenstukken in een met bakpapier bekleed schaaltje. Laat de pompoen in een voorverwarmde oven van 180°C 40-50 minuten bakken, of tot het vruchtvlees heel zacht is. Laat de pompoen volledig afkoelen alvorens het vruchtvlees met een lepel eruit te scheppen. Doe het vruchtvlees in een kom en pureer het met behulp van een staafmixer. Je kunt het vruchtvlees prima invriezen en in de koelkast blijft het 2-3 dagen goed.

Voor 10-12 personen
125 g zachte boter
125 g rietsuiker
2 eieren
225 g patentbloem
1 ½ tl bakpoeder
½ tl bicarbonaat
¼ tl zout
1 ½ tl gemalen kaneel
1 tl gemalen gember
200 g pompoenpuree
1 tl vanille extract
50 ml melk

Oven op 180°C voorverwarmen en een cakeblik van 25 x 10 cm met bakpapier bekleden. Zorg dat je ongeveer 5 cm bakpapier over de randen laat hangen.
Met behulp van een stand- of handmixer, klop je de boter met de suiker in een kom tot een romig mengsel. Voeg dan de eieren toe en nogmaals goed kloppen.
Zeef de bloem, bakpoeder, bicarbonaat, zout, kaneel en gember over het mengsel van eieren en boter. Spatel alles goed door elkaar. Voeg de pompoenpuree, het vanille extract, de melk en de chocolade toe en spatel dit ook goed door elkaar.
Doe het deeg in de bakvorm en bak het brood 50-60 minuten of tot een satéprikker schoon eruit komt.
Laat het brood in het bakblik op een rooster 10 minuten afkoelen.

Krentenbollen!

2010-12-22T01:15:00.000-08:00

‘Waarom zou ik krentenbollen bakken als ik ze gewoon bij de supermarkt kan kopen?’, hoor ik je jezelf al afvragen.

Omdat je anders nooit zal weten hoe zalig je huis ruikt als je ze zelf bakt!

Let wel op, deze krentenbollen zijn iets anders dan de krentenbollen die je in de winkel vindt. Ze zijn niet zo ‘wattenachtig’ en iets meer vullend dan de gewone krentenbollen.

Ik eet ze het liefst warm, met een likje gezouten roomboter en een grote mok vers gezette thee.

Voor ongeveer 20 krentenbollen

250 g krenten, gewassen

100 g boter

1 tl vanille extract

2 eieren

600 g patentbloem, plus extra voor het besprenkelen

2 envelopjes gist (7 g per envelopje)

70 g licht bruine basterdsuiker

2 tl gemalen kaneel

snufje vers geraspte nootmuskaat

snufje zout

Voor het bestrijken

1 ei

2 tl melk

Doe de krenten in en pan met heet water en laat ze een kwartier wellen terwijl je met de rest van het recept doorgaat.

Doe de boter en de melk in een pannetje en laat de boter in de melk op een zacht vuur smelten. Als de boter gesmolten is, haal de pan van het vuur af. Laat de melk iets afkoelen (lauwwarm) en voeg dan het vanille extract en de eieren toe. Klop alles goed met behulp van een kleine garde.
Giet de krenten af door het vergiet lichtjes te schudden.
Zeef de bloem boven een grote kom. Voeg de gist, suiker, kaneel, nootmuskaat en zout toe. Roer alles goed met behulp van een houten lepel. Voeg de krenten toe en roer ze goed door het mengsel.
Voeg de natte ingrediënten aan de droge ingrediënten toe, eerst langs de randen en dan in het midden. Haal de houten lepel door een beetje bloem en roer het beslag met de lepel. Het beslag is waarschijnlijk heel nat, dus voeg een heel klein beetje bloem toe. Doe wat bloem op je hand en kneed het deeg terwijl het nog in de kom zit, met je hand. Voeg zonodig meer bloem toe, maar doe dit beetje bij beetje. Het deeg moet iets vochtig zijn.
Bestuif je werkblad goed met bloem en doe het deeg op je werkblad. Kneed het daar nog een minuut of vijf en voeg nogmaals meer bloem toe als je dat nodig vindt. Het deeg moet niet te plakkerig zijn, maar ook niet te droog. Vorm het deeg tot een bal en strooi er nog een beetje bloem overheen.
Was de kom goed af, eerst met koud water en dan met heet water afspoelen. Droog de kom af en besprenkel deze met bloem. Doe de deegbal in de kom en draai de bal één keer om. Dek de kom af met plasticfolie en een theedoek. Zet de kom op een kussentje op een warme plek, hetzij bij een zonnig raam of naast de verwarming (of allebei) en laat het deeg anderhalf uur rijzen.
Sla het deeg terug. Bestuif je werkblad met bloem en kneed het deeg nog een minuut of twee door.
Bekleed een bakplaat met bakpapier. Maak balletjes ter grootte van een pruim en leg ze op de bakplaat met een heel klein beetje tussenruimte.
Dek de broodjes af met plasticfolie en de theedoek en laat ze nog 45 minuten rijzen.
Verwarm de oven op 200°C voor. Klop het ei met de melk en kwast de broodjes hiermee. Bak de broodjes in ongeveer 20-25 minuten goudbruin en geurig. Kijk halverwege de tijd om te zorgen dat ze niet te bruin worden.

Muffin Madness!

2010-12-22T01:13:00.001-08:00

In de Verenigde Staten zijn we echt dol op muffins. Om de hoek bij waar ik vroeger woonde in New Jersey was er een donutshop waar je op elk moment van de dag terecht kon voor de lekkerste muffins. Toch at ik deze ‘mini-cakejes’ het liefst bij het ontbijt- met een grote coffee-to-go.

Vandaag kan ik niet zonder een vriezer vol muffins. Ze zijn handig als je onverwacht mensen over de vloer krijgt of als je opeens trek hebt in iets meer dan alleen een koekje bij een kopje thee. In deze blog zal je enkele van mijn favoriete recepten tegenkomen. Maar eerst, deze heerlijke koffiemuffins met chocola!

Paola’s tips:

*Als je muffins maakt, moet je onthouden dat je het beslag niet al te fanatiek moet roeren. Zorg er alleen voor dat alle ingrediënten goed gemengd zijn. Ga je tekeer dan krijg je taaie muffins als resultaat!

*Net zoals met alle gebak, moet je ook een rooster gebruiken om de muffins af te laten koelen. Zo krijgen je muffins een mooi droge onderkant. Dit is vooral belangrijk als je ze in papieren vormpjes bakt, want als je geen geduld hebt en de muffins nog warm probeert te eten (waar ik ook soms schuldig aan ben), zul je zien dat de helft van de muffin aan het papiertje kleeft en dat is natuurlijk zonde van zulke lekkere bakseltjes.

*Als je de muffins in een gewone bakvorm bakt, geen rubberen bakvorm dus, vet de bakvorm goed in met boter en bestuif hem daarna met een beetje bloem. Klop alle overtollige bloem af door de vorm op zijn kop te zetten en een paar keer aan de achterkant te kloppen. Natuurlijk kan je ook een rubberen bakvorm gebruiken, ook al heeft dat niet mijn voorkeur!

*Muffins zijn ideaal voor onderweg. Veel lekkerder, vind ik, dan voorverpakte koekjes of reepjes.

Koffiemuffins met twee soorten chocola

Een lekkere opkikker op elk moment van de dag!

Voor 12 muffins

250 g patentbloem

2 tl bakpoeder

½ tl bicarbonaat

2 el cacaopoeder

75 g witte chocola van een reep, gehakt

75 g pure chocola van een reep, gehakt

100 ml versgezette espresso, gekoeld

100 ml melk

150 g fijne suiker

1 ei

70 ml zonnebloemolie

Verwarm de oven op 200°C. Bekleed een muffinvorm met papiertjes of vet de muffinvorm in met boter en bestuif hem daarna met bloem. Klop alle overtollige bloem weg.
Meng de bloem, bakpoeder, bicarbonaat en cacaopoeder in een kom. Voeg de gehakte chocolade toe en roer alles goed door.
In een maatbeker klop je met een garde de espresso, melk, suiker, ei en olie.
Voeg de natte ingrediënten aan de droge toe en roer alles met een houten lepel en een lichte hand. Niet te fanatiek roeren!
Verdeel het beslag tussen de bakvormpjes en laat de muffins 15-20 minuten bakken. Op een rooster laten afkoelen.

Good ol' American Hamburger

2010-12-22T01:11:00.001-08:00

Hamburgers met knapperige ovenfriet

Een goede hamburger is een ware traktatie. En ik bedoel niet de hamburgers die je in fastfood restaurants vindt, maar echte, grote, bijna mannelijke hamburgers- zoals deze.

Voor deze koninklijke burgers heb je ten eerste goed vlees nodig- met andere woorden biologisch rundergehakt. Het vlees breng je op smaak met, onder andere, paprikapoeder, fijngesnipperde sjalotjes, tabascosaus en tomatenpuree. Je serveert de burgers op dikke ciabatta broodjes en je maakt ze af met een speciale saus, tomaat en slablaadjes.

Omdat friet bij een hamburger hoort, geef ik je ook mijn recept voor knapperige ovenfriet.

Voor 4 burgers

60 g zuurdesembrood, in stukjes geschuurd

400 g rundergehakt

1 tl gerookte paprikapoeder

1 el worcestershiresaus

zout en peper naar smaak

1 sjalot, fijngehakt

1 el gedroogde oregano

2 tenen knoflook, geperst

1 ei, losgeklopt

1 tl tabascosaus

1 blikje tomatenpuree van 68 g

olijfolie, om de burgers te grillen

4 ciabatta broodjes, om te serveren

plakjes tomaat, rode ui en slablaadjes, om te serveren

Voor de speciale saus

3 el mayonaise

1 el ketchup

½ el gerookte paprikapoeder

(Meng alle ingrediënten tot een gladde saus.)

Voor de hamburgers:

Hak het brood in de keukenmachine tot grove kruimels.
Doe de versgemaakte broodkruimels en alle ingrediënten (van rundergehakt tot tomatenpuree) in een kom en meng met behulp van een aardappelpureestamper.
Maak vier burgers van het mengsel. Zet ze op een bord en doe ze tenminste een halfuurtje in de koelkast.
Verhit een grillpan. Wrijf de burgers in met een beetje olijfolie en grill ze ongeveer 8-10 minuten per kant. De tijd hangt af van de dikte van je burgers.
Serveer de burgers op de ciabatta broodjes, schep een beetje saus over elke burger heen en beleg met rauwkost naar keuze.

Knapperige ovenfriet

Voor 4 personen

1 kilo biologische aardappels, gewassen maar niet geschild

2 ½ el olijfolie

2 tenen knoflook, geperst

zout en peper naar smaak

Verwarm oven op 220°C voor.

Snij de aardappels doormidden en snij elke helft in vijf of zes middelgrote partjes. Doe ze in een grote kom die ook een bijpassend deksel heeft.
Doe de rest van de ingrediënten in de kom samen met de aardappels, zet het deksel op de kom en schud hem flink door elkaar.
Bekleed een bakplaat met bakpapier. Verdeel de aardappels gelijkmatig over de bakplaat, maar zorg ervoor dat ze niet op elkaar liggen.
Schuif de bakplaat in de oven en bak de aardappels 15-20 minuten of tot ze goudbruin zijn.
Haal ze uit de oven, maar zet de oven niet uit. Keer de aardappelpartjes één voor één om zodat ze gelijkmatig bruin worden. Schuif de bakplaat nogmaals in de oven en bak de aardappels nog een kwartiertje. Serveer met mayonaise of ketchup.

Wafels! Lekker... en gezond!!

2010-12-22T01:10:00.000-08:00

Havermout-volkorenwafels met banaan

Eén van mijn favoriete keukengadgets is mijn wafelijzer. Hiermee bak ik alles van traditionele Belgische wafels tot gezondere variaties zoals mijn overheerlijke havermout-volkorenwafels met banaan. Deze voedzame wafels bak ik af en toe als verwenlunch voor Kirstie. Ze zijn supergezond en erg makkelijk te maken.

Paola’s tips:

*Volkorentarwemeel is verkrijgbaar bij de natuurvoedingswinkel en is een gezond alternatief voor gewone bloem. Als je gewone bloem met volkorentarwemeel in een recept wilt vervangen, doe dit geleidelijk aan. Begin met het vervangen van een derde van de hoeveelheid en kijk of je het resultaat goed vindt. Volkorentarwemeel maakt baksels in het algemeen zwaarder en iets minder luchtig.

*Gebruik een maatlepel van 100 ml per wafel.

Voor 6 wafels

150 g volkorentarwemeel

2 tl bakpoeder

1 tl bicarbonaat

1 ¼ tl gemalen kaneel

snufje versgemalen nootmuskaat

½ tl zout

150 g havermout

50 g walnoten, grof gehakt

2 zeer rijpe bananen

375 ml melk

1 el honing, plus meer om te serveren

2 el walnootolie

20-30 g boter, gesmolten, om de wafels te bakken

stroop, honing of poedersuiker, om te serveren

Zeef volkorentarwemeel, bakpoeder, bicarbonaat, gemalen kaneel, nootmuskaat en zout in een kom. Voeg de havermout en walnoten toe en roer dit goed door.
In een maatbeker prak je de banaan fijn. Voeg dan de melk, honing en olie toe. Klop dit goed door met behulp van een handmixer. Zorg dat er geen stukjes banaan in het mengsel achterblijven en dat het mooi glad is.
Spatel de natte ingrediënten door de droge en laat het beslag 5 minuten zitten terwijl je het wafelijzer opwarmt.
Smelt de boter in een pannetje en vet het wafelijzer met behulp van een bakborsteltje goed in als het heet is. Bak de wafels in ongeveer 5 minuten en serveer ze met stroop, honing of poedersuiker.

Taartjes met geitenkaas en uienconfijt

2010-04-07T08:18:00.000-07:00

Hier is een lekker idee voor een makkelijk voorgerecht. Deze taartjes zijn in een mum van tijd klaar en ze hebben een hoog 'ooh-la-la' factor! Maak ze voor een etentje. Succes gegarandeerd!

Taartjes met geitenkaas en uienconfijt
Voor 2 taartjes heb je het volgende nodig:

2 plakjes bladerdeeg
2 plakjes bacon
2 el uienconfijt
een beetje zachte, romige geitenkaas
een beetje melk, om de taartjes in te kwasten
gemengde salade naar keuze
vincotto of crema di balsamico
Verwarm de oven op 220C voor en laat ondertussen de plakjes bladerdeeg ontdooien. Beleg elk plakje met een sneetje bacon, 1 eetlepel uienconfijt en wat gebrokkelde geitenkaas. Vouw de puntjes van het bladerdeeg naar het midden toe en kwast de taartjes in met een beetje melk alvorens ze in de oven te doen. Bak ze 10 minutjes of tot ze goudbruin zijn. Druppel een beetje van de vincotto over de salade en leg een warm taartje erop.

PS: Bij Le Breton verkopen ze uienconfijt en vincotto!

Amandel-choco muffins

2010-04-07T08:14:00.000-07:00

Op zoek naar een makkelijk recept voor lekkere chocolade-muffins? Look no further! Deze muffins zijn ideaal voor een easy en smakelijke zondagmiddag.

Amandel-choco muffins
Voor 12 muffins

150g patentbloem
100g gemalen amandelen
100g choco-chips, of 100g gehakte, pure chocola
1 1/2 tl bakpoeder
1/2 tl bicarbonaat
1 ei
200ml vanille-yoghurt
150g kristalsuiker
1 1/2 tl amandel-extract
70ml zonnebloemolie
2 el cacaopoeder
Verwarm oven op 200C voor en bekleed een bakplaat voor muffins, of bakplaat met boter invetten en met bloem bestrooien.
Meng bloem, gemalen amandelen, choco-chips, bakpoeder en bicarbonaat. In een andere kom kluts je het ei, de yoghurt, suiker, amandel-extract en zonnebloemolie.
Voeg de natte ingrediënten aan de droge toe en meng alles goed. Voeg de cacaopoeder toe en weer alles goed mengen.
Vul de bakplaat en bak de muffins 15-20 minuten. Laat ze op een rooster afkoelen.

Een klein paradisje

2010-02-07T04:29:00.000-08:00

Ik ben Francofiel. Mijn liefde voor Frankrijk zie je overal in mijn dagelijks leven. Bijvoorbeeld in mijn huis. Als je binnenkomt, hangt er een lijst met een oude landkaart van mijn Frankrijk in de gang. Het is een van de eerste dingen die we hebben gekocht toen wij verhuisden en het is mijn trots. Net als alle andere kleine dingetjes in het huis die mij aan Frankrijk doen denken- van het landelijke interieur (met een vleugje brocante) tot aan de bossen lavendel die mij vanuit verschillende hoeken een gevoel van heimwee verzorgen. En de tuin natuurlijk, vooral in de zomer. Grote bossen hortensia's, lavendel, verse kruiden als tijm en rozemarijn en heel veel rode geraniums .Ik luister bijna uitsluitend naar Franse chansons, kook (en drink) als een Française en probeer steeds meer van de taal te leren. In de toekomst zie ik ons zeker in Frankrijk wonen, maar voorlopig ben ik erg blij met mijn eigen stukje Frankrijk, en met winkels als Le Breton die mijn Franse hart doen zingen.
Een tijdje geleden had ik in het blad En France iets over deze winkel gelezen, maar nooit de tijd genomen om de 45 minuten reis naar Santpoort-Noord te maken. Tot gisteren. Na het ontbijt sprongen we vol verwachting in de auto.
Toen wij binnenkwamen voelde ik me meteen in Frankrijk. Op de achtergrond hoorde je zachtjes Franse muziek spelen en de warme kleuren zorgden ervoor dat ik de koude februari lucht meteen was vergeten. En dan de producten! Wat een assortiment aan Franse lekkernijen! Gearomatiseerde zouten en suikers, allerlei soorten olie en azijn (ook Italiaanse), kruiden en specerijen, worst, olijven, linzen uit Le Puy en Velay, jam, mosterd, confiserie, heerlijk stokbrood- kortom, een droom van een Francofiel die ook verzot is op de Franse keuken!
Het sfeer was ongedwongen (ik kan niet tegen winkeliers die mij ieder vijf minuten vragen of ik hulp nodig hebt) en de eigenaar was erg vriendelijk. Hij vertelde ons over het oprichten van de winkel, over het brood en over zijn fantastische azijn die wij mochten proeven.
Het was niet moeilijk om geld uit te geven in dit klein paradisje. Ik heb heerlijke dingen gekocht en verliet Le Breton mij reeds verheugend op veel toekomstige bezoeken.

Mmmmm! Confituur uit eigen keuken!

2009-08-06T01:28:00.000-07:00

Mijn laatste creatie was confituur van abrikoos met een scheutje butterscotch likeur. Zoveel lekkerder dan alles uit de winkel- en super makkelijk om te maken!

Hier is het recept:

650g abrikozen (in stukken gesneden, maar niet geschild)
500g geleisuiker
2 el butterscotch likeur

Doe alles in een grote pan, gebruik een aardappelstamper om alles te stampen (maar niet te fijn!). Laat het mengsel eventjes aan de kook komen. Verlaag het vuur en laat de confituur zachtjes een halfuurtje pruttelen. Roer af en toe.

Doe de confituur in gesteriliseerde potjes.

Bananenbrood en kastanjes

2008-08-18T06:22:00.000-07:00

De beste oplossing voor een paar overrijpe bananen? Bananenbrood! En als je het nog spannender wilt maken, voeg dan een beetje kastanjemeel en gezoete kastanjepuree uit de Ardèche aan het beslag toe!

Hier is het recept:

Paola's bananenbrood
Voor 10 porties

100 g boter, zacht
150 g ruwe rietsuiker
2 el gezoete kastagnepuree
2 eieren, geklutst
2 overrijpe bananen, geprakt
1 tl vanille extract
150 g patentbloem
1 tl kaneelpoeder
1 tl bakpoeder
1/2 tl bicarbonaat
mespunt zout
100 g kastanjemeel

1. Oven op 180 C voorverwarmen en bakblik met bakpapier bekleden.
2. Boter en suiker romig kloppen (met een hand- of standmixer).
3. Voeg de kastanjepuree, eieren, bananen en vanille extract toe.
4. Zeef bloem, kaneel, bakpoeder, bicarbonaat en zout over dit mengsel. Doe hetzelfde met het kastanjemeel.
5. Gebruik een houten lepel om alles tot een glad beslag te roeren.
6. Doe het beslag in de bakvorm en laat het brood 1 uur bakken. Op een rek laten afkoelen alvorens het in plakjes te snijden.

Terug van weggeweest!

2008-05-19T11:24:00.000-07:00

Het is de laatste tijd erg druk geweest en daarom verklaar ik me schuldig van ernstige blog verwaarlozing! Mijn excuses! Als jullie mijn andere blog volgen, dan is daar in ieder geval wat meer over mijn culinaire avonturen te lezen.

De reden voor mijn afwezigheid is het feit dat ik nog druk bezig bent met mijn eerste kookboek en mijn grootste droom, Mijn Zoete Leven. Sinds juni 2007 ben ik hiermee bezig en omdat er nog ideeën in mijn hoofd zitten of opeens zelfs in dromen opkomen, duurt het iets langer dan ik aanvankelijk had gedacht. But good things come to those who wait, zeggen ze!

Daarnaast ben ik begonnen met het geven van kooklessen en culinaire wandelingen en schrijf ik regelmatig voor publicaties als Expatica , Suite 101 en Desserts Magazine.

Maar goed, ik zal mijn best doen om mijn Nederlandse lezers niet te vergeten, so let's talk food!

Een paar maanden geleden ben ik op een zaterdagochtend naar Hollandaluz geweest op zoek naar een van de grootste lekkernijen ooit- jamon Serrano. Voor diegenen die nog niet van deze mooi Spaanse winkel aan de Haarlemmerstraat 71 in Amsterdam hebben gehoord, het is de moeite waard om daar eens te gaan kijken. Misschien komt het door mijn Spaanse roots, maar als ik er binnenkom voel ik me meteen thuis. Ik hou van de blauwe Andalusische tegels, de manier waarop de hammen en chorizos aan het plafond hangen en van de gezellige drukte. Om maar te zwijgen van het aanbod aan Spaanse producten!

Terwijl mijn ham gesneden werd, begon ik over het avondeten te denken. Ik wilde een tortilla maken met chorizo, maar welke? Mariangeles, de vriendelijke eigenaresse van Hollandaluz stelde voor dat ik een paar verse Titos Bolivar chorizos moest gebruiken, de zoete, niet de pittige. Ik vertrouwde haar zoals altijd juiste advies en ging naar huis met mijn ham, 3 Titos Bolivar chorizos en een pan Gallego, het lekkerste brood ter wereld wat mij betreft!

En ze had gelijk! De volle, kruidige chorizos maakten een feest van een alledaagse tortilla! Ik heb ook wat romige stukjes chevre* aan de tortilla toegevoegd en het resultaat was om je vingers bij af te likken!

Tortilla Titos Bolivar
Voor 4 peronen

-3 chorizos Titos Bolivar (de zoete, niet de pittige), in plakjes gesneden
-1 el milde olijfolie
-6 biologische eieren
-2 el bloem
-1 el gedroogde oregano
-zeezout (ik gebruik altijd sel gris uit Guerande*) en versgemalen peper, naar smaak
-100g chevre (zachte geitenkaas), gebrokkeld

Verwarm de gril op 220C voor. Doe een tarte tatin* pan van 25cm op het fornuis en bak de plakjes chorizo in ongeveer 5 minuten bruin. Giet het vet af, maar laat ongeveer twee theelepels achter. Doe de olijfolie in de pan. Kluts de eieren in een maatbeker met de bloem, de oregano, het zout en de peper. Voeg de eieren toe en bak de tortilla op een laag vuur aan de onderkant in 10 minuten gaar. Zet de tortilla daarna van het vuur af en brokkel de kaas eroverheen. Zet de pan onder de hete gril en laat de bovenkant van de tortilla in ongeveer vijf minuten stollen en goudbruin worden. Lekker met een groene salade.

*De lekkerste geitenkaas kan je op de Noordermarkt bij Wolverlei kopen. Er zijn allerlei smaken en variaties verkrijgbaar en ze zijn allemaal even verrukkelijk!

*Als het aan mij lag waren alle pannen ter wereld Le Creuset pannen (ook al hou ik ontzettend veel van mijn Jamie Oliver Italian Series pannen!). Ze zien er niet alleen super mooi uit, ze zijn ook ideaal in de keuken. De tarte tatin pan is onmisbaar voor allerlei taarten, omeletten en zelfs voor een van mijn favoriete desserts- de clafoutis! De pannen houden het eten bovendien lekker lang warm.

Verlangen naar de zomer...

2008-03-27T11:17:00.001-07:00

Rond deze tijd van het jaar begin ik ernstig naar de zomer te verlangen. Waarschijnlijk de reden dat ik vandaag opeens het idee kreeg iets met kersen te maken, uit een potje natuurlijk, want het is nog lang geen kersentijd! En ja, ik ben de grootste voorstander van eten met de seizoenen, maar als ik zoals vandaag de zomerkriebels krijg, dan is het geen schande om naar een potje van iets te grijpen- dat mag dan best een keertje, toch?

Dit is een makkelijk dessert, niet te zoet, lekker licht en met een aangenaam romige textuur. Serveer het warm uit de oven, of koud. Zet een glas kersjes en een bus poedersuiker op tafel en dig in!

Crustless Mini-Cheesecakes
Voor 2 porties

-175 g roomkaas
- 2 el honing
-1 el Kirsch
-2 el maïzena
-1 ei, licht geklutst
-kersjes uit een potje

Verwarm oven op 200C. Klop alle ingrediënten met behulp van een handmixer in een kom. Verdeel het mengsel over twee ramequins and zet deze in een bakblik. Vul het bakblik met heet water (tot halverwege de ramekins) en zet deze in de oven. De cheescakes worden dan au bainmarie gegaard. Bak de cheesecakes 25 minuten. Serveer ze warm of koud met de kersen en de poedersuiker.

For recipe in English visit In My Life.

La Douce Vie!

2008-02-15T12:18:00.000-08:00

Het is officieel! Ik heb besloten om van mijn passie voor goed eten mijn werk te maken! Dankzij de hulp van mijn erg getalenteerde man, heb ik nu een mooie website: La Douce Vie. Hopelijk zal ik in de nabije toekomst veel studenten mogen begroeten in mijn eigen keuken, of in de grote stad !

Laat mij weten wat je denkt!

Zonnige pasta

2008-01-28T12:53:00.001-08:00

Soms heb ik echt geen tijd om uitgebreid te koken, maar zelfs dan gooi ik toch liever een paar dingen bij elkaar dan dat ik de telefoon pak om een pizza te bestellen (die maak ik trouwens veel beter). Dankzij mijn trouwe vriend (de goedgevulde provisiekast) ben ik altijd in staat om een simpele maaltijd te maken.

Het volgende recept is heerlijk licht en zit vol zonnige smaken als gegrilde paprika’s, oregano en mozzarella. Precies wat je nodig hebt na een drukke dag, want je kan het binnen no time op tafel zetten.

Zonnige pasta
Voor 4 personen

- 1 el olijfolie
- 400- 500g volkorenspaghetti
- 1 ui, fijngesnipperd
- 2 teentjes knoflook, geperst
- mespunt gedroogde chilivlokken
- 200g gemarineerde artisjokken (uitlekgewicht), in stukjes gesneden
- 200g gegrilde rode paprika’s (uitlekgewicht), in stukjes gesneden
- 1 el gedroogde oregano
- 75g rucola
- 250g mozzarella, in grove stukken gesneden
- chiliolie

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de pak.
Fruit het uitje, de knoflook en de chilivlokken in de olijfolie in 5 minuten zacht en zonder te verkleuren.
Voeg de gemarineerde artisjokken, de gegrilde paprika’s en de oregano toe en bak dit 3-5 minuten op een middelhoog vuur.
Giet de pasta af, voeg het aan de pan met groente toe en schep alles goed om.
Haal de pan van het vuur af, voeg de rucola toe en schep alles weer goed om.
Serveer de pasta in diepe borden, verdeel de mozzarella over elk bord en besprenkel elke portie met een beetje chiliolie.

Chili sin carne!

2008-01-22T03:19:00.000-08:00

Niet iedereen is zo enthousiast over tofu als ik. Mensen die nog nooit tofu hebben gegeten voelen zich weinig aangetrokken tot iets dat een beetje lijkt op een spons of op natte klei. Bovendien hebben ze vaak geen flauw idee wat ze met tofu moeten doen. Jammer, want tofu is een veelzijdig en gezond ingrediënt dat vooral in de Aziatische keuken zeer geliefd is. In Japan bijvoorbeeld wordt tofu op allerlei manieren geserveerd: in de smakelijke (en super gezonde!) miso soep, in kruidige stoofgerechten en zelfs koud in salades!

Het is waar dat tofu zelf weinig smaak heeft, maar met kruiden, specerijen en de juiste bereidingwijze kan je de meest heerlijke en gezonde vegetarische gerechten maken. Als je nooit iets met tofu hebt gedaan, is dit recept een aanrader om mee te beginnen. Vol van pittige smaken uit de Mexicaanse keuken zoals komijn en koriander en bovendien heel eenvoudig te maken. Mijn Japanse kookstudent, Yukiko, die mij zoveel over de Japanse keuken heeft geleerd, moet soms lachen om de manier waarop ik tofu klaarmaak, maar ja, soms gaat het niet persé om authentiek, maar vooral om lekker!

Tips:

Doe een theelepeltje kukurmapoeder in het kookwater van de rijst om die een mooie gele kleur te geven.

Je kan allerlei groenten aan de chili toevoegen, bijvoorbeeld paprika of tomaten.

Tofu chili
Voor 4 personen

-2 el olijfolie
-1 ui, fijngehakt
-2 teentjes knoflook, geperst
-375g pak tofu (uitlekgewicht 325g), in blokjes gesneden
-500g gezeefde tomaten
-400g blik kidneybonen (uitlekgewicht 250g), uitgelekt
-1 ½ tl komijnpoeder
-1 tl chilipoeder
-1/4 tl cayennepeper
-1/2 tl gemalen koriander
-zout en peper naar smaak
-1 ½ tl (rozemarijn) suiker
-rijst, ijsbergsla, zure room en salsa naar keuze, om te serveren

Verhit een eetlepel olie in een braadpan met dikke bodem en fruit de ui en knoflook op een laag vuur in vijf minuten zacht.
Voeg de tweede eetlepel olie toe, draai het vuur omhoog en bak de tofu blokjes in 8 minuten onder voortdurend roeren bruin.
Voeg de gezeefde tomaten, de bonen en de kruiden toe.
Doe het deksel op de pan en laat de saus 40 minuten op een laag vuur pruttelen.
Serveren met rijst, ijsbergsla of komkommer, een schepje salsa en een beetje zure room.

Mmmmm! Crème fraîche!

2008-01-17T05:26:00.000-08:00

Heb je ooit wel eens echte crème fraîche geproefd? Nee, niet dat dunne, waterige spul dat ze bij de supermarkt verkopen, maar de enige, echte, weelderig zachte Crème Fraîche d’Insigny uit Normandië? Gisteren liep ik over de markt en ik kon mijn ogen bijna niet geloven toen ik een mega grote pot (1 liter!) bij de kaaskraam zag. Mijn dag kon niet meer stuk! Alleen al bij de gedachte aan wat ik straks zou gaan maken (clafoutis met vanille en peren!, een zalige Quiche Lorraine!, chocoladetaart!) kreeg ik een intens gelukkig gevoel.
Als je iets over boter of room weet, dan weet je dat Isigny-sur-Mer de enige plaats ter wereld is waar deze producten met een AOC-label geproduceerd worden. Een paar maanden geleden heb ik roomboter van dit merk gekocht (gewoon bij de Albert Heijn) en ik moet eerlijk bekennen dat ik de bodem van dat potje iets te snel heb gezien. Alles smaakte goddelijk met een likje van deze romige, licht gezouten delicatesse! En deze crème fraîche is (helaas voor mijn heupen) niet minder gevaarlijk.
Ik heb de crème eerst puur gegeten, alleen met wat fruit, zodat ik de kenmerkende, licht-zurige frisheid het beste kon proeven. De room heeft ook iets nootachtigs, net als de boter, en dat komt waarschijnlijk doordat Normandische koeien over weilanden vol met allerlei kruiden kunnen beschikken.
Met een lepeltje ingemaakte bessen smaakte de crème zomers lekker- wat niet verkeerd bleek te zijn gezien de druilerige tijd van het jaar. Daarna at ik de crème met een paar schijfjes banaan en een druppeltje honing. Food for the kings, zou ik zeggen!
Dus, als je ook, net als ik, het geluk hebt om de enige, echte crème fraîche te kunnen bemachtigen, denk er alsjeblieft geen twee keer over na. Dit moet je echt een keer proeven!
NB: Vandaag heb ik gezien dat mijn blog op de Culiblog van Elle Eten werd genoemd! Ik wil Femke hartelijk danken voor de aandacht en het lezen van mijn blog! Dat maakt mij ontzettend blij...en trots!

Not Your Everyday Cupcakes!

2007-12-19T06:34:00.000-08:00

De geur van chocolade hangt als dikke mist door het hele huis heen. In de oven zit het tweede dozijn chocolade kerstcakejes te bakken- voor het kerstdiner van mijn dochtertje. Toch kan ik het niet nalaten om nog een derde dozijn te bakken- voor ons.
Toen ik deze cakejes voor het eerst bakte, was ik meteen verkocht. Ik had nog nooit zo’n lekker mini- bakseltje geproefd en het grappige is dat deze cakejes helemaal geen “kerstcakejes” zijn of zelfs gewone cakejes, maar veganistische cakejes! En nee, ik heb niet besloten om de wereld van eieren, melk en vlees gedag te zeggen. Integendeel, ik ben een bekeerde vleeseter geworden nadat ik vele jaren als vegetariër door het leven ging. Waarom is hier niet van belang, laten we het over de cakejes hebben.
Ik heb door de jaren heen allerlei recepten voor traditionele “cupcakes”, zoals we ze in Amerika noemen, geprobeerd, maar toch steken deze met kop en schouders ver boven alle anderen uit. Hoe het komt dat ze zoveel lekkerder zijn, weet ik niet. Wat ik wel weet is dat deze cakejes zo hemels licht zijn, dat je ze bijna als kleine chocolade-kussentjes zou kunnen omschrijven. Misschien heeft het iets te maken met het vervangen van alle dierlijke producten door ingrediënten als sojamelk en azijn, maar ik vermoed dat het ook door het zeven van de droge ingrediënten komt. Daardoor wordt het kruim niet al te compact en krijgen ze die luchtige textuur die ik zo gevaarlijk lekker vindt.
De vorige keer, heb ik ze ook met een veganistiche botercrème bekroond, maar deze keer heb ik het recept voor de vanille botercrème uit het boek “More From Magnolia” gevolgd- een boek vol weelderige recepten van een van de beroemdste bakkerijen in New York, Magnolia Bakery.
Hier zijn de twee recepten, in het Engels:

Vegan Chocolate Cupcakes

Magnolia’s Buttercream Frosting

NB: *Ik heb 36 cakejes gemaakt en had iets te veel crème over, ongeveer genoeg voor 48 cakejes. Daarom raad ik je aan om het recept aan te passen naar de hoeveelheid cakejes die je gaat maken.
*Ik heb kleurstof in gel vorm gebruikt. Gebruik liever geen vloeistof omdat dit de crème dunner maakt.

Makkelijke maaltijd

2007-12-17T11:12:00.000-08:00

Het gebeurt niet vaak, maar gisteren om kwart voor zes had ik geen idee wat wij die avond zouden gaan eten. Ik had bijna niks in huis, het was koud en ik had geen zin om naar de supermarkt te rennen. Gelukkig was er een doos eieren in de koelkast en een paar aardappeltjes over van de vorige dag. Daarom was het verzinnen van een maaltijd geen moeilijke kwestie- als je eieren en aardappels hebt, is een tortilla een prima oplossing voor een impromptu maaltijd! Deze tortilla moet je trouwens een keertje maken, zelfs als je meer dan eieren en aardappels in huis hebt! De knoflook en rozemarijn zorgen voor een zeer aromatische resultaat en de gril geeft de tortilla en onweerstaanbaar goudbruin kleurtje. Niet slecht voor een makkelijke maaltijd...en veel lekkerder en goedkoper dan de afhaalchinees of een pizza! Serveer de tortilla het liefst met een simpele salade of met gestoomde groente zoals sperziebonen of broccoli.

NB:
Wist je trouwens dat knoflook vol antioxidanten zit en dat het een antibiotische werking heeft? Gezond dus!

Tortilla met knoflook en rozemarijn
Voor 6 personen

*1 ui, in ringetjes gesneden
*100g witte champignons, in plakjes gesneden
*4 teentjes knoflook, geperst
*3 el chiliolie
*300g aardappels, in dunne plakjes gesneden
*2 tl gedroogde rozemarijn *mespunt gedroogde chilivlokken
*6 eieren
* 1 tl kurkuma
*3 el water
*zout en peper naar smaak

Snij de ui in ringetjes, de champignons in plakjes en pel de knoflook. Was de aardappels zonder ze te pellen en snij ze in dunne halvemaantjes. Verhit een eetlepel olie in een pan, voeg de uitjes toe en pers de knoflook uit boven de pan. Voeg de chilivlokken toe en bak dit 5 minuten op een laag vuur. Draai het vuur omhoog, voeg de andere twee eetlepels olie aan de pan toe en gooi de aardappels in de pan samen met de rozemarijn. Verwarm ondertussen de grill op 200C voor. Bak de aardappels 8 minuten onder voortdurend omscheppen. Voeg zout en peper naar smaak toe. Voeg dan de champignon plakjes toe en bak het geheel nog 3 minuten. In een kom kluts je de eieren los met de kurkuma, het water, het zout en de peper. Voeg de eieren toe, draai het vuur helemaal omlaag en laat de onderkant van de tortilla in ongeveer 10 minuten stollen. Roer niet! Haal de pan van het fornuis en zet deze onder de grill. Ik doe dit met de deur van de oven ietsje open zodat de handvat van de pan buiten de warmte blijft. Laat op die manier de bovenkant van de tortilla in ongeveer 8 minuten stollen en goudbruin worden. Serveer in puntjes met een salade of gestoomde groente.

Glühwein, maar dan ook met de voorpret

2007-12-17T10:57:00.000-08:00

Het is haast niet te geloven, maar volgende week is het al Kerst! Alles is weer gezellig versierd, de kerstboom ziet er sprookjesachtig mooi uit en de ham is al besteld. De laatste dagen heb ik het echt naar mijn zin gehad met het plannen van uitgebreide kerstmaaltijden en weelderige desserts- onder andere, een kerstavond maaltijd van zelfgemaakte bagels met een makreelrilette, Colombiaanse “buñuelos,”, een traditionele Engelse “Christmas cake”, maar dan met chocolade, verschillende soorten kerstkoekjes, zelfgemaakte bonbons, een kerstontbijt met Italiaanse panettone (ook zelfgemaakt), versgebakken broodjes, gerookte zalm en een geheime “Christmas cocktail”. Het kerstdiner is een verhaal apart natuurlijk en dit jaar zal er een langzaam gebraden, met cranberrygelei geglazuurde en met kruidnagels bestoken feestham op tafel verschijnen.

Voor mij is er geen kerst zonder veel gezellige uren in de keuken door te brengen. Soms zie ik advertenties in de krant voor luxe kerstdiners bij dure restaurants, maar ik zou er niet aan denken om zo’n hoop geld uit te geven voor iets dat ik tien keer beter en met veel meer liefde zelf thuis kan maken. Dat geld ook trouwens voor al die voorverpakte “feest” producten die bij de meeste supermarkten verkocht worden. Wat is nou de lol van een plastic bakje varkenshaas opentrekken en een al gemarineerd stukje vlees in de pan gooien? Of een toetje aan je gasten voorschotelen waarvan je alleen de verpakking moet verwijderen? Noem mij maar rustig een arrogante “food snob”. Ik voel me zo ontzettend dankbaar dat ik mij een weg in de keuken weet te banen!

Jammer genoeg zijn er nog veel te veel mensen die zich geïntimideerd voelen bij het gedachte dat ze tijdens deze dagen iets helemaal zelf moeten toveren en geloof me, het was niet mijn bedoeling om dat gevoel hier te versterken, maar juist om mensen te stimuleren om iets meer lef in de keuken te hebben. Het plezier in het koken is niet iets dat je van de een op de andere dag zomaar als een mooi ingepakte kerstcadeau krijgt- je moet er aan werken en je moet durven om echt creatief bezig in de keuken te zijn- niet met gemaksvoedsel, maar met pure, eerlijke ingrediënten! In de toekomst zal ik een boek publiceren waarin ik iedereen wil laten zien hoe makkelijk (en bevredigend!) het is om vers en zonder pakjes te koken. Smaakvolle kerstrecepten zullen er ongetwijfeld niet ontbreken, zoals mijn geurige en zeer aromatische glühwein. Als je deze eenmaal hebt geproefd, kan ik je garanderen dat je nooit, maar dan echt nooit meer een flesje zal kopen. Proost! Op een gelukkige en heerlijke kerst!

Hier is het recept:

Zelfgemaakte glühwein
Voor 2 glazen

*375 ml droge rode wijn
*100 ml versgezette cranberrythee
*een onbespoten sinaasappel
*2 kaneelstokjes
*3 kruidnageltjes
*3 kardemompeultjes, geplet
*2 el bruine rum
*2 el bruine basterdsuiker

Snij de sinaasappel doormidden en pers het sap van een helft eruit. Snij de andere helft in dunne plakjes en snij deze plakjes door midden zodat je halvemaantjes van sinaasappel krijgt.

Doe alle ingrediënten dan in een pan en laat dit tien minuten op een laag pitje langzaam warm worden (zonder te koken!). Zeef de wijn en serveer in mooie glazen samen met een kaneelstokje en een paar schijfjes sinaasappel.

Amerikaanse Turkey Pot Pie

2007-12-12T23:50:00.000-08:00

Een paar weken geleden heb ik samen met mijn gezin Thanksgiving gevierd, een van de meest belangrijke Amerikaanse feestdagen. Zoals alle andere jaren heb ik een mini- biokalkoen besteld om lekker vol te proppen met de traditionele 'stuffing' die niets meer is dan een mengsel van oud brood, worstvlees, kruiden en bouillon, maar toch ontzettend lekker. Ik noemde de kalkoen 'mini' omdat hij met zijn magere 3,5 kilo niet te vergelijken is met de vetgemeste beesten van ruim 10 kilo die ik uit mijn jeugd kende. Deze 'mini' kalkoen is alleen groot wat de prijs betreft want ik heb een dikke 70 euro voor betaald. Hans vond dat een beetje belachelijk en probeerde mij steeds te overtuigen om gewoon een kippetje te braden, maar ja, Thanksgiving met en kippetje klopt niet.
We waren met z'n vieren, dus genoeg mogelijkheid voor de ook zeer traditionele 'leftovers' of 'kliekjes'. Veel Amerikanen eten dat beroemde vlees tot het bijna uit hun oren komt, maar je hoort niemand klagen want er zijn manieren genoeg om het in allerlei gerechten te verwerken- niet alleen in 'turkey sandwiches'.

Mijn 'leftovers' waren genoeg voor een paar heerlijke broodjes die we samen met de bijhorende 'cranberry sauce' hebben gegeten en er was ook voldoende voor een kalkoentaart, die net zo mooi en goudgeel bleek te zijn als de vogel zelf. Het recept is vrij makkelijk te maken. Je hoeft niet te schrikken van het idee dat je het bladeerdeeg zelf moet maken want dit is echt een fluitje van een cent en zoveel fijner qua smaak en structuur dan die velletjes die je bij de supermarkt kan kopen. En als je geen kalkoen weet te krijgen, alhoewel dat niet zo moeilijk is gezien de tijd van het jaar, gebruik dan het vlees van een gebraden kip!

Amerikaanse 'Turkey Pot Pie'
Ingrediënten:
Voor het deeg:
*250g bloem
*125g koude boter, in kleine blokjes gesneden
*2 eigelen
*2 el ijswater
*1 tl zout
*1/2 el suiker

Doe de bloem en de boter samen in een kommetje en zet het dan tien minuten in de vriezer. In een andere kom kluts je de eigelen samen met de zout en het water. Zet deze dan in de koelkast. Na tien minuten doe je de bloem en boter in de keukenmachine en druk je op de pulse- knop totdat het mengsel op broodkruim lijkt. Giet daarna het ei mengsel door de vulopening terwijl je op de pulse- knop blijft drukken. Stop zodra het deeg lijkt samen te komen. Doe het deeg dan op een met bloem bestoven werkvlak en kneed het heel eventjes. Snij het deeg in twee delen, maar zorg ervoor dat een stuk iets groter is dan het andere. Het grootste stuk is om de springvorm ( 22cm) te bekleden en het kleinere is het 'deksel' van de taart. Vorm beide stukjes tot twee schijfjes, wikkel ze in plastic folie en zet ze tenminste een halfuurtje in de koelkast. Als je de springvorm wilt bekleden, vet je deze eerst lichtjes in met een beetje boter. Haal dan het grootste stuk deeg uit de koelkast en rol dit uit zodat het een paar centimeter over de rand van de springvorm hangt. Het kleinste stuk rol je uit tot het formaat van de bovenkant van de springvorm. Nadat je de vulling erin doet, leg je de deegdeksel op de taart en rol je het overhangende deeg naar binnen toe.

Voor de vulling:
*±500g gaar kalkoenvlees (of gebruik kip)
*2 maïskolven
*150g erwtjes uit de diepvries
*70g boter
*60g bloem
*500ml melk
*1 bouillonblokje (tuinkruiden, groente of kip), verkruimeld

*1 ei, losgeklopt

Oven op 200C voorverwarmen. Haal de maïskorrels van de kolven af en doe die samen met het in stukjes gescheurde vlees en de erwtjes in een kom. Maak dan de roux. Smelt de boter in een pannetje op een laag vuur. Voeg de bloem en het verkruimelde bouillonblokje toe en klop het mengsel snel met een garde. Voeg dan steeds klein beetjes melk toe maar blijf vooral kloppen, er mogen geen klontjes in zitten! Als je een dikke, romige saus krijgt, proef je die en voeg je zo nodig zout en peper toe. Giet de saus over de groente en het vlees en schep het geheel goed door elkaar. Doe de vulling in de met deeg beklede springvorm en maak de taart af door het deegdeksel erop te leggen en de randjes naar binnen te rollen. Klop een eitje los en strijk dit lichtjes met een kwastje over de taart. Zet de taart op een bakplaat in het midden van de oven en bak deze de eerste tien minuten op 200C, zet daarna de temperatuur omlaag op 180C. Laat de taart vervolgens nog 30- 40 minuten bakken. Haal de taart dan uit de oven en laat deze 5 minuten op een rek afkoelen alvorens de rand van de springvorm los te maken en de taart te serveren.

De Nederlanders hebben wél een eetcultuur, en lekker eten ook!

2007-10-05T12:07:00.000-07:00

Een paar maanden geleden heb ik een stukje geschreven voor Expatica over De week van de smaak. In dit artikel heb ik mijn mening gegeven over de Nederlandse eetcultuur, één die wel bestaat en die net zo rijk is als alle andere. Tijdens De week van de smaak heb ik met bewondering naar Nederlandse boeren geluisterd als ze over hun kazen, mosterd en zelfs wijnen spraken. Ik kon de liefde en het enthousiasme voor hun producten in hun ogen lezen en dat heeft mij erg gemotiveerd om het idee dat er in Nederland geen goed eten te vinden is naar het rijk der fabelen te sturen. Als schrijfster voor Expatica heb ik het mijn missie gemaakt om buitenlanders te laten zien dat de Nederlandse keuken niet zo "saai" en "smakeloos" is als wordt beweerd. Toch zijn het niet alleen buitenlanders die soms negatief zijn over de Nederlandse eetcultuur. Vorige week was Nigella te gast bij het programma Pauw en Witteman en ik heb echt genoten van de manier waarop Nigella Lawson (mijn grootste kook heldin) reageerde toen het Nederlandse eten weer door Nederlanders zelf belachelijk werd gemaakt. Na het verschijnen van mijn artikel in Expatica heb ik verschillende reacties gekregen, positieve reacties van mensen die bijvoorbeeld niet wisten dat er in Nederland wijn geteelt wordt en negatieve reacties van mensen die mij probeerden wijs te maken dat Nederland geen "eetcultuur" heeft.

In mijn volgende artikelen heb ik weer mijn mening gegeven en mijn best gedaan om de Nederlandse eetcultuur in een ander licht te stellen. Niet alleen door er op alle onzin in te gaan, maar door goed, eerlijk Nederlandse eten te laten zien. Daarom nu een heerlijk recept uit de Nederlandse keuken: draadjesvlees!

Draadjesvlees, in rode wijn! (For recipe in English, follow the link at the bottom of the page)

*750- 850g sukadelapjes of runderlappen
*1 grote ui, fijngesnipperd
*2 tomaten, zonder zaadjes en fijngesneden
*70g margarine
*2 laurier blaadjes
*1 takje rozemarijn
*1 takje tijm
*±300ml rode wijn
*mespunt gemalen kruidnagel
*zout en peper, naar smaak
*1 el balsamico azijn

Tip: Zorg ervoor dat het vlees niet direct uit de koelkast komt, maar laat het op kamertemperatuur komen. Als u dit doet, gaat het vlees niet krimpen en behoudt het zijn sappen.

Hak de tomaten en het uitje.
Smelt de margarine in een braadpan. Voeg, als het schuim wegtrekt, het vlees toe en laat het op een middelhoog vuur in 2-3 minuten per kant bruin worden.
Voeg zout en peper naar smaak toe.
Voeg het uitje, de tomaten en de wijn toe samen met de kruiden.
Zet het vuur laag en laat het gerecht met het deksel op de pan 3-4 uur zachtjes sudderen. Kijk elke uur of er genoeg vocht in de pan zit, zo niet, voeg dan steeds een beetje wijn toe.
Voeg de azijn toe ongeveer half uurtje voordat u het gerecht gaat serveren.
Proef en voeg zonodig meer zout en peper toe.
Serveer met gekookte aardappeltjes en rode kool.

Om mijn nieuwste artiekel (in het Engels) te lezen, zie de volgende link:

Food in The Netherlands

Veel meer dan kaas alleen

2007-09-23T11:43:00.000-07:00

De week van de smaak komt eraan en om dat te vieren ben ik vandaag naar Kasteel Groeneveld geweest om allerlei lekkers van Nederlandse bodem te proeven. Ik hoor soms mensen zeggen dat Nederland geen culinaire traditie heeft. Ha! Hebben ze wel eens naar de ontbijtjes en banketten uit de Gouden Eeuw gekeken?! Ik durf zelfs te beweren dat de nu zo in de mode geraakte term "food porn" met dit soort schilderijen is begonnen!
Nederland heeft veel meer dan kaas alleen.
Voor een indruk van de culinaire festiviteiten click hier : Groeneveldfestival

Pêche plat

2007-09-20T12:45:00.000-07:00

Hebben jullie al van de pêche plat gehoord? In het Engels worden ze vanwege hun uiterlijk donut peaches, Saturn peaches of UFO peaches genoemd. Deze zoete, witvlezige perziken zijn niet rond, maar plat. De pit is klein en omdat ze veel meer suiker bevatten dan normale perziken, moet je ze niet al te lang laten liggen want ze bederven snel! Ik was heel blij toen ik ze gisteren op de markt zag en heb meteen twee kilo gekocht. Ja, heel veel. Maar een overvloed aan fruit is hier nooit een probleem.

Voor een lekker recept, bezoek eens mijn andere blog: In My Life
Want a delicious recipe? Click on the link above!

Vijgen met yoghurt, honing en geroosterde pijnboompitten

2007-09-18T11:40:00.000-07:00

Soms ga je gewoon boodschappen doen en word je aangenaam verrast. Het gebeurde mij gisteren toen ik naar de Islamitische winkel ging om een pakje halloumi te kopen. Daar, voor mijn neus, zag ik de mooiste, purperkleurige vijgen die je je kan voorstellen. De laatste keer dat ik vijgen had gekocht was jaren geleden bij een supermarkt bij mij in de buurt, maar jammer genoeg was dat een grote teleurstelling. Mijn Colombiaanse ouders hebben me geleerd wat echte vijgen zijn. Zoet, met een zachte, perzikachtige huid. Goede vijgen waren in de VS niet altijd makkelijk te verkrijgen en daarom lieten ze vaak potjes gekonfijte vijgen naar ons toe sturen. We aten ze met stukjes zoutige Colombiaanse kaas, vergelijkbaar met feta. Natuurlijk gaat er niets boven een verse vijg en vanochtend heb ik weelderig ontbeten met de smaak van mijn jeugd.

Vijgen met yoghurt, honing en geroosterde pijnboompitten
*1 rijpe vijg
*80ml dikke boerenyoghurt
*2 eetlepels geroosterde pijnboompitten
*1 eetlepel honing
*snufje kaneelpoeder

Snijd de vijg in vieren. Schep de yoghurt midden tussen de partjes en serveer met de honing, pijnboompitten en kaneelpoeder.
Genoeg voor 1 persoon.

Karamel-appelmuffins

2007-09-11T13:37:00.000-07:00

Officieel is het nog zomer, maar de afgelopen dagen lijkt het alsof de herfst echt is aangebroken. Het wordt kouder en de dagen zijn korter. Ik durf de deur niet meer uit zonder mijn jas en een paraplu. Zonnige dagen worden afgewisseld met regen en als het weer een beetje tegenvalt verschijnen er steeds minder mensen op de markt. Ik vraag me af of ze wel weten dat de kramen nu vol zijn met zoete pompoenen, zachte pruimen en friszure appels.
Ik hou van de herfst en van de nieuwe culinaire mogelijkheden dat het seizoen met zich meebrengt. Op kille dagen sta ik het liefst met een pollepel in de hand over een beslagkom iets te roeren. Na een zomer vol lichte salades ga ik vanzelf weer hunkeren naar de zoete geuren die zich door het huis verspreiden als er iets in de oven zit.

Karamel-appelmuffins

*250g bloem
*150g bruine rietsuiker
*2 theelepels kaneel
*1 eetlepel bakpoeder
*1/2 theelepel zuiveringszout
*mespunt zout
*3 kleine appels, geschild en fijngesneden
*2 eieren
*1 theelepel vanille extract
*150ml melk
*65ml maïsolie
*12 theelepels confiture de lait, plus nog meer om de muffins te bestrijken (Deze stroopachtige lekkernij heb ik in Frankrijk gekocht. Die kan echter vervangen worden door dulce de leche of Bebogeen.)

Verwarm oven op 200C. Bekleed muffinvorm met papiertjes. Meng bloem, suiker, bakpoeder, zuiveringszout, zout en kaneel in een diepe kom. Voeg fijngesneden appel toe en meng het geheel weer goed. In een maatbeker de melk, eieren, olie en vanille met een garde goed kloppen. Voeg de natte ingrediënten aan de droge toe en meng alles goed door elkaar, maar niet te fanatiek! Doe ongeveer een eetlepel van het beslag in elk vormpje. Voeg een theelepel confiture over het beslag en doe nog een eetlepel van het beslag over de confiture. Bak de muffins in 20-25 minuten goudbruin in de oven. Bestrijk de muffins met wat confiture als ze nog warm uit de oven zijn.

Voor ongeveer 12 muffins

Foodie zijn kan je leren!

2007-08-26T04:41:00.001-07:00

Gisteren heb ik met een van mijn kookstudenten heerlijk door Almere-Stad geslenterd. Onder een strakblauwe lucht genoten we van alles wat mijn stad op culinair gebied te bieden heeft. In de afgelopen jaren is Almere enorm gegroeid en voor de gourmandes onder ons is dat een groot voordeel, want dat betekent dat we niet meer naar Amsterdam moeten als we op zoek zijn naar die ene bijzondere specerij. Alles ligt hier gewoon voor het grijpen!

Na een cappuccino en een temperamentvol gesprek over Italiaanse smaken en goede wijn, zijn we naar de toko gegaan om soba noodles voor onze lunch te kopen. Ik liet haar verschillende soorten kruiden en specerijen zien en legde uit hoe ze die kon gebruiken. Ik vertelde haar iets over de verschillende soorten Japanse noodles en probeerde uit te leggen waar je liever vanillepeulen kon gebruiken in plaats van vanille-extract. De diversiteit aan oosterse ingrediënten die toko's te bieden heeft is inmiddels bekend, maar toch is er bijna altijd iets nieuws te vinden. Reden genoeg om regelmatig eens te gaan kijken!

Daarna naar de Oil & Vinegar voor nog meer "ingrediëntenles"! We zijn door alle schappen gegaan en over elk product had ik iets te vertellen. Ze was erg onder de indruk van de "spice rubs". Deze ingenieuze kruidenmengsels kan je bijna overal gebruiken. Denk maar bijvoorbeeld aan marinades, dressings en dips! We hadden het ook over de gearomatiseerde fleur de sel die alleen bedoeld zijn om een gerecht af te maken en over de peperige Zuid-Afrikaanse olijfolie, onmisbaar in dressings en om soepen af te maken. Het was erg grappig want ik werd drie keer gevraagd of ik hulp nodig had! Maar ja, misschien is het niet zo vreemd als winkeliers een beetje raar naar je beginnen te kijken als ze zien dat je een rondleiding geeft door hun winkel...dat is tenslotte hun taak!

Na de Oil & Vinegar gingen we een kijkje nemen bij de Islamitische winkel. Dit kleine, altijd stampvolle winkeltje is een waar Mekka voor alle culinaire liefhebbers. Het assortiment aan exotische groente en fruit is verbazingwekkend, alles ziet er vers en smakelijk uit en de prijzen zijn erg vriendelijk. Hier kan je ook terecht voor elk soort kruid, specerij, peulvrucht of graan en als je een stukje halloumi kaas zou lusten, hebben ze dat ook! Ik vertelde haar over wat een culinaire traktatie een stuk gegrilde halloumi was en blijkbaar was de verleiding veel te groot, want ze heeft meteen een stukje gekocht! Als laatste zijn we over de markt gelopen en spraken we over waarom het beter is om je geld hier uit te geven dan in de supermarkt. We hadden het ook over hoeveel lekkerder eten met de seizoenen is...mijn inmiddels al bekende "etensfilosofie".

Met een paar zware tassen kwamen we thuis en samen hebben we een heerlijke lunch gemaakt die wij vervolgens in de tuin hebben gegeten. Het was weer een succesvolle kookles, en niet zomaar een kookles, maar ook een aangename manier om iemand iets te laten zien (en proeven!) van wat goed eten eigenlijk is! Ik krijg zoveel voldoening van deze bijeenkomsten. Als iemand na een kookles mijn huis verlaat met een glimlach op het gezicht en met zin om weer bij elkaar te komen, ben ik een tevreden mens.

NB: Mocht iemand interesse hebben in een kookles of een "foodie-trip", kijk dan op La Douce Vie.
In de toekomst komt er een aparte website voor dit soort culinaire activiteiten.

Lang leve het goede eten!

2007-08-23T04:39:00.000-07:00

Toen ik een paar weken gelden over de markt in Autun liep, waande ik me in een gourmandishe droom. Het eerste wat ik zag was een kraam met allerlei kruiden, specerijen en gedroogde vruchten. Zakken vol geurige lavendel lachten me toe, net zo vriendelijk als de dame die achter de kraam stond. De zachte, oranje abrikozen waren rijp en zoet en de tomaten coeur de boeuf waren een lust voor het oog. Wat een geluk was het om de laatste pain de campagne te kunnen bemachtigen, want ja, hiervoor moet je snel zijn! Dat de Fransen van eten houden is geen geheim en dat is te zien (en te proeven) in alles wat ze verkopen. Goed eten is hier geen luxe, het is een manier van leven.

Afgelopen week heb ik watertandend naar de tv-serie Mediterranean Escapes van Rick Stein op de BBC gekeken en blijkbaar is goed eten ook een gewoonte in veel landen rondom het Middellandse Zeegebied. In een van de uitzendingen bijvoorbeeld, heeft hij de kijker als het ware een beetje van de Siciliaanse en de Pugliaanse keuken laten proeven door onder andere te laten zien hoe het er allemaal aan toe gaat op de bruisende vismarkt van Catania. Wat hij ook in zijn mond stopte leek een culinaire kunst, niet omdat het eten gecompliceerd was, maar omdat hij seizoensgebonden producten gebruikte. Op deze manier is alles gegarandeerd op zijn best en de smaak is voortreffelijk. Je hoeft er niet veel voor te doen om goed te eten, behalve respect te hebben voor wat de natuur te bieden heeft. Er was veel kabaal toen Jamie Oliver voor de tv zelf een schaap slachtte, maar weinig mensen vinden het een schande als er voorverpakte stukken vlees in de supermarkt verkocht worden en waar het vlees vandaan komt wilt niemand weten. Het is hetzelfde verhaal met aardbeien die rond de Kerstdagen verschijnen. Dat is precies wat ik met "respect" bedoel.

Gisteren zat ik in Drenthe met mijn oer-Nederlandse schoonmoeder te kletsen en ik probeerde het gesprek steeds te sturen in de richting van een van mijn favoriete onderwerpen- hoe het vroeger allemaal was. Boodschappen doen zag er een tijdje geleden iets anders uit dan nu. Er waren geen supermarkten en dat betekende dat je je brood bij de bakker haalde, het vlees bij de slager of zoals mijn schoonmoeder deed, bij de boer, groente en fruit teelde je, als
dat mogelijk was, liever zelf. Men at met de seizoenen, de maaltijd was een belangrijk moment van de dag en "fast- food", wat niet verder ging dan een patatje, was geen regel maar uitzondering. Waarom behoort dat bijna allemaal tot het verleden? Waarom heeft eten niet de plaats dat het verdient in onze maatschappij en waarom groeien zoveel kinderen op zonder ooit in de keuken te hebben gestaan? Ik moest bijna huilen toen iemand eens tegen me zei dat koken voor haar niks meer was dan een "huishoudelijke taak" die ze zo snel mogelijk uit de weg wilde hebben. Met andere woorden, eten en koken hadden voor haar een negatieve connotatie. Niet iedereen hoeft zo'n liefde voor koken te hebben als ik, maar daar gaat het eigenlijk niet om. Het gaat om een bewuste manier van leven, want let's face it, goed eten is ook belangrijk! Jammer dat veel mensen zich niet realiseren dat verantwoord en lekker eten niet gecompliceerd hoeft te zijn. Het is steeds meer mijn doel geworden om anderen hiervan te overtuigen. Lang leve het goede eten!

En om je meer "in the mood for good food" te krijgen, heb je hier een recept voor een gerecht vol robuuste zomerse groente. Geniet ervan, want voor je het weet is de herfst aangebroken. Niet dat dat slecht is, want pompoenen, appeltjes en peren staan ons te wachten!

Ratatouille
(4 personen)

*2 uitjes, fijngesneden
*500g mooie, rijpe trostomaten, grof gesneden
*een takje verse tijm
*een takje verse rozemarijn
*3 blaadjes gedroogd laurierblad
*6 eetlepels olijfolie
*4 teentjes knoflook, fijngesneden
*2 rode paprika's, in blokjes gesneden
*2 grote courgettes, in blokjes gesneden
*2 aubergines, in blokjes gesneden
*2 theelepels korianderzaadjes, geplet in een vijzel of met een mezzaluna (de korianderzaadjes zijn te koop bij de natuurwinkel of de toko)
*zout en peper naar smaak
*peterselie voor de garnering

Verhit 2 eetlepels olie in een pan met diepe bodem. Voeg de uitjes, knoflook, rozemarijn, tijm en laurierblad aan de olie en laat dit tien minuten zachtjes laten zweten. Snij de tomaten doormidden en verwijder met behulp van een lepel, de zaadjes en het vruchtvlees. Snij de tomaten in grove stukken, voeg ze toe en strooi er een beetje zout en peper over. Laat dit 20 minuten op een zacht vuur koken onder regelmatig roeren. Ondertussen kan je de rest van de groente in stukken van ongeveer dezelfde grootte snijden. Verhit 3 eetlepels olie in een andere pan en bak de paprika stukjes vijf minuten op een hoog vuur, onder regelmatig roeren. Haal ze uit de pan met een schuimspaan en doe ze in een diepe kom. Bak de aubergine stukjes op dezelfde manier en doe ze vervolgens in de kom met de paprika. Voeg nog een eetlepel olie aan de pan en doe precies hetzelfde met de courgette stukjes. Voeg alle gebakken groenten aan de pan met de tomaten toe. De geplette korianderzaadjes toevoegen en de deksel op de pan zetten. Laat dit nog 15 minuten op een zacht vuur koken. Proef en voeg er zout en peper naar smaak toe. Serveer in diepe kommen, gegarneerd met peterselie, een scheutje olijfolie en knapperig brood.

Pancakes vs. Pannenkoeken...en een Healthy Girl's Ontbijt

2007-08-11T01:30:00.000-07:00

In mijn laatste post heb ik jullie iets verteld over een van mijn weekend genoegens- een uitgebreid ontbijt. Het verbaast me nog steeds hoe sommige mensen zomaar de deur uit kunnen zonder de tijd te nemen om iets te eten. Zoals ik zei, het hoeft niet gecompliceerd te zijn, een smoothie of wat fruit is wat mij betreft prima, maar niks? Ik hoor soms "ja, maar ik kan niks door mijn keel krijgen zo vroeg in de ochtend". Is het niet een kwestie van even wennen? Als je wakker wordt, hoort je lichaam om brandstof te vragen want je hebt namelijk de hele nacht gevast! Het zal niet snel gebeuren dat iemand hier 's ochtends op weg gaat met een lege maag en nu het zomervakantie is, probeer ik mijn dochter af en toe te verwennen met iets extra bijzonders.

Ik ben een van die moeders die probeert overal groente en fruit in te stoppen en pannenkoeken zijn een ideaal gerecht om dit te doen. Als ik trouwens aan een pannenkoek denk, denk ik niet aan de dunne Nederlandse exemplaren, maar eerder aan de dikke en wat kleinere Amerikaanse pancakes die je met maple syrup serveert. Het verschil tussen de twee zit vooral in het gebruik van bakpoeder want door dit ingrediënt gaan de pancakes rijzen. Als je mij vraagt welke van de twee ik lekkerder vindt, zou ik moeilijk kunnen kiezen. Toch heb ik mijn voorkeur op een andere manier. De Nederlandse pannenkoeken beschouw ik meer als een verwennerij voor het avondeten en de Amerikaanse zie ik nog steeds als iets voor een speciaal ontbijt. Maar voor Kirstie maakt het helemaal niks uit.

Een paar weken geleden is ze wakker geworden met de geur van versgebakken pancakes. Het is soms een hele klus om haar 's ochtends naar beneden te halen, maar als ze dit ruikt komt ze vanzelf naar beneden, tandjes gepoetst en netjes aangekleedt. "Mmm! Pancakes!" Het mooie aan dit recept is niet alleen dat het resultaat verrukkelijk is, maar dat dankzij het fruit en de volkorentarwemeel de pancakes bomvol vezels zitten. En ze zijn een fluitje van een cent om te maken! Lekker, gezond en snel...en toch, als ik Kirstie een hapje ziet nemen van deze kleine, goudgele dikkertjes voel ik me zoals Nigella Lawson zegt "een goddelijke huisvrouw"!

Hier is het recept:

Healthy Girl's Pancakes
*1 ei
*200ml melk
*150g volkorentarwemeel
*2 heel rijpe bananen, fijn geprakt
*2 theelepels bakpoeder
*snufje zout
*1 theelepel kokosnoot extract (verkrijgbaar bij de Toko)
*klontje boter
*extra fruit om te serveren
*stroop, bij voorkeur Golden Syrup, om te serveren

Klop melk, ei en extract in een kom. In een andere kom, prak de bananen tot moes. Voeg de geprakte bananen aan de melk toe en nogmaals goed kloppen, het liefst met een mixer. Bloem, bakpoeder en zout over dit mengsel zeven en een laatste keer goed kloppen. Laat dit vijf minuten rusten. Bak de pancakes ter groote van ongeveer 10cm, in een beetje boter, 4-5 minuten per kant. Warm serveren met het fruit en de stroop. Genoeg voor 8 pancakes.

Oeuf Cocotte

2007-08-07T12:10:00.000-07:00

Doordeweeks neem ik meestal een voorbeeldig ontbijt; een smoothie gemaakt van fruit en een paar eetlepels lijnzaad. Zo ben ik verzekerd van een deel van mijn dagelijks noodzakelijke portie fruit, hetgeen niet wil zeggen dat ik het daarbij laat. Mijn lunch bestaat uit een salade met veel verschillende seizoensgroenten, wat proteïne en genoeg gezonde vetten. Het avondeten is altijd anders, maar net zo gezond als de andere twee maaltijden. Dit wordt allemaal weggespoeld met liters water en kruidenthee. Je zou zeggen dat ik een oprechte "goody-two-shoes" ben, maar niets is minder waar. Ik heb een liefdesrelatie met mijn oven en dat betekent dat als ik gestrest ben, ik me opsluit in de keuken om een taart, muffins of een ander soort gebak te bakken. Het creatieve proces, het kiezen van de juiste ingrediënten en de geuren die zich door het huis verspreidend geven me altijd veel voldoening. Op het moment dat ik mijn tanden in het resultaat zet, heb ik al mijn zorgen ver achter me gelaten. Maar taarten zijn niet mijn enige zonde...

Ook in het weekend gooi ik alle remmen los. Het begint met een uitgebreid ontbijt, en eindigt met een goede fles wijn. Zaterdagochtend kom ik als eerste naar beneden om eventjes van een cappuccino te genieten en iets lekkers te bedenken. Het hoeft voor mij niet ingewikkeld te zijn. Soms vraag ik aan Hans om wat verse croissantjes te halen en dan is het gewoon een kwestie van een paar potjes jam en boter op tafel zetten en een beetje fruit schoonmaken. Toch is er wel een gerecht dat bij ons een favoriet is geworden: oeuf cocotte. Het is een simpele, maar heel bijzondere Franse manier om eieren te bereiden. Veel leuker dan een roerei en wat mij betreft, ook smakelijker. Het leuke aan dit gerecht is dat je ook eindeloos kan variëren met verschillende soorten groenten, kazen en vleeswaren. Zelfs een beetje ratatouille doet het hierbij goed.

Oeuf Cocotte

Oven op 220C voorverwarmen. Ramequin(s) met een beetje olijfolie invetten. Begin met een laagje fijngehakte groente (meestal gebruik ik kerstomaatjes en lenteuitjes). Daarna een eetlepel roomkaas naar keuze op de groente leggen. Mijn voorkeur gaat altijd uit naar de roomkaasjes van Philadelphia of Boursin, het liefst met een peperig smaakje. Of gebruik gerust wat chèvre of een beetje crème fraîche. Als je dat wilt, kan je ook wat fijngesneden vleeswaren toevoegen. Breek een eitje boven dit geheel en bestrooi met zout, peper, fijngehakte verse of gedroogde kruiden. Doe de ramequins in een vierkante bakvorm en vul deze met heet water (tot ongeveer de helft van de ramequins). Zet de bakvorm met ramequins in de oven en laat de eieren in 10-15 minuten gaar worden. Serveer met een beetje geraspte parmezaanse kaas, een snufje paprika doux en wat peterselie. En terwijl dat aan de gang is, stuur je je partner naar de bakker om vers brood te halen!

Bourgogne

2007-08-01T07:30:00.000-07:00

Ik ben verliefd geworden...op het land waar het leven zoet is. We zijn net terug gekomen uit Frankrijk en ik verlang er al naar om weer terug te gaan. Ik snap heel goed wat "als een God in Frankrijk" betekent, want volgens mij kan je nergens zoveel van het leven genieten als daar. Wie weet, misschien is het gewoon het vakantiegevoel, maar als het mogelijk was, zou ik morgen alles verlaten om daar te gaan wonen.

We hebben een onzettend leuke week gehad in de Bourgogne en er zijn veel te weinig woorden om alles te beschrijven wat hebben gedaan, gezien en gegeten. Het klinkt een beetje cliche, maar het woord "onvergetelijk" is het enige die ik kan bedenken om de afgelopen week te beschrijven.

PS: Om nog meer foto's te zien bezoek eens mijn andere blog: In My Life

Tastespotting!

2007-07-16T06:33:00.000-07:00

Oh wat ben ik blij! Een paar van mijn blogfoto's zijn geaccepteerd door Tastespotting, de website over de grootsten in de culinaire kunst van de blogging wereld! Ik heb altijd watertandend gekeken naar de mooie foto's op deze site, maar durfde het niet aan om iets in te sturen...tot vorige week. "What's the worst that can happen?", dacht ik, en met kloppend hart heb ik een paar foto's ingestuurd. Inmiddels zijn er vijf geaccepteerd (op pagina 73 en 74) en ik ben echt trots! In feite betekent dit dat ik niet alleen lekker kan koken, maar dat ik ook leuke foto's kan maken! Dit is het initiatief geworden om mijn fotografisch talent op culinair gebied verder te ontwikkelen. En als ik ook dat boek publiceer (ja, ik ga echt een boek publiceren!) dan zal ik zelf de foto's maken. Ok, enough showing off!

Hier is de link!

www.tastespotting.com

PS: De foto's staan onder de naam, "In My Life", de naam van mijn Engelse blog.

PS: en als je niet genoeg hebt van mijn foodie foto's, is hier een link
waar je er nog meer kan bewonderen!
http://www.flickr.com/photos/7143522@N03/show/

Eten met de seizoenen

2007-07-10T00:43:00.000-07:00

De zomer is een van mijn favoriete seizoenen. Als je over de markt loopt, kom je de mooiste kleuren en geuren tegen. Dikke tomaten die bijna lijken te barsten van de sappigheid. Aardbeien die je met hun zoete geur verleiden. De boerenmarkt verandert elke week in een heuse Tuin van Eden en aan het eind van een bezoek zie je jezelf terug naar huis lopen met tassen vol zonneschijn, denkend aan wat je straks in de keuken zult toveren.

Ik krijg altijd veel inspiratie door kookboeken, culinaire tijdschriften en door andere enthousiaste gourmandes, maar de allergrootste inspiratie haal ik altijd uit de natuur. Het is jammer, maar het leven is niet zoals het vijftig jaar geleden was. Ik luister altijd met veel belangstelling naar de verhalen van mijn schoonmoeder die vertelt hoe haar gezin uit de eigen volkstuin gevoed werd of hoe ze samen met een paar vrienden op de fiets naar de boerderij vlees ging halen. Ik moet ook altijd lachen als mijn man vertelt hoe hij vroeger samen met zijn broertje en zusje zich bijna ziek heeft gegeten aan rijpe zomerse aardbeien. Zo moet het eigenlijk altijd zijn. Veel mensen weten tegenwoordig niet dat we geen aardbeien in de winter horen te eten, of dat groente en fruit uit eigen bodem veel smakelijker is dan geïmporteerde.

Ik probeer altijd andere mensen te overtuigen over alles wat de natuur te bieden heeft in de hoop dat ze ook interesse zullen krijgen voor de smaken van de verschillende seizoenen. Daarom is het mijn missie om lekkere en interessante recepten met jullie te delen die gebruik maken van wat op dat moment verkrijgbaar is. Verwacht dus geen recept met aardbeien in de winter!

Hier is een recept dat gebruik maakt van een van de vele zomerse lekkernijen: tomaten!

Tomaten tarte tatin

*5 plakjes bladerdeeg
*1 kilo trostomaten
*goede olijfolie
*fleur de Sel (verkrijgbaar bij specialiteitwinkels als Oil & Vinegar of bij Aan de Dis)
*verschillende verse kruiden (zelf heb ik rozemarijn, tijm en oregano gebruikt, uit eigen tuin)
*vers gemalen peper
*85g tapenade noir (ook verkrijgbaar bij Oil & Vinegar)
*150g chèvre (zachte, Franse geitenkaas)
*basilicum om te serveren

Oven op 180C voorverwarmen en een keramische quichevorm van 25cm licht invetten met olijfolie. Tomaten halveren, zaadjes en vruchtvlees eruit halen en zorgen dat de tomaten niet te nat blijven. Leg de tomaten in de quichevorm met het vel naar beneden en besprenkel ze met gehakte kruiden, olijfolie en zout en peper naar smaak. Bak de tomaten een halfuurtje in de oven tot ze zacht zijn. Laat ondertussen de plakjes bladerdeeg ontdooien en besmeer ze, als dat gebeurd is, met de tapenade. Haal de tomaten uit de oven en verdeel de geitenkaas in stukjes over iedere holte. Leg het bladerdeeg, met de tapenade naar beneden, over de tomaten. Misschien vraagt dit om een beetje knip- en plakwerk. Zorg gewoon dat het deeg gelijkmatig over de tomaten verdeeld is. Leg de tarte terug in de oven en bak nog 35 minuten of tot de korst mooi bruin is. Om te serveren: Leg een bord dat groot genoeg is over de quichevorm (gebruik ovenwanten!) en keer de tarte op het bord door het bord en de vorm samen vast te houden. Serveer met gescheurde blaadjes basilicum en een groene salade die je met niets anders aanmaakt dan met een beetje olijfolie en Fleur de Sel.

Bon Appétit
*Recept is geadapteerd uit het boek "Chocolate & Zucchini)

Salade van aardbeien en Crema di Balsamico

2007-07-08T01:54:00.000-07:00

In mijn laatste bericht heb ik jullie verteld over een fles Crema di Aceto di Balsamico die ik bij de Oil and Vinegar had gekocht. Ik zei dat ik van plan was om een salade te maken met aardbeien gemarineerde in de Crema. Het zou erg onvriendelijk van mij zijn om dit weelderige recept niet met jullie te delen. Eet smakelijk!

Salade van aardbeien en Crema di Balsamico
*450g aardbeien (de kleintjes mag je heel laten en de anderen moet je halveren)
*1 eetlepel Crema di Aceto di Balsamico
*2 eetlepels goede olijfolie
*zeezout en een vier -seizoenen pepermix (Niet te zuinig zijn met de peper!)
*200g gemengde groene slablaadjes (Een mix van rucola en waterkers zou het erg goed doen bij deze salade.)
*4 dikke plakken halloumi (Halloumi is een soort kaas gemaakt van schapen- of geitenmelk. De smaak is zoutig, vergelijkbaar met feta, en hij heeft een stevige, bijna rubberachtige structuur en daarom is het bijzonder geschikt om te grillen. Halloumi is meestal bij Turkse of Marokaanse winkels te vinden.)
* 1 eetlepel gehakte basilicum en vier grote, hele blaadjes (deze heb je nodig bij het grillen van de halloumi)

Aardbeien klaarmaken en in een grote kom doen samen met basilicum, Crema, olijfolie en zout en peper. Voorzichtig omscheppen en ongeveer een uur op kamertemperatuur laten marineren. Tien minuten voordat je de salade wilt serveren, een grillpan verhitten en de plakjes halloumi, met het grote blaadje basilicum naar beneden, drie of vier minuten per kant grillen. De groene slablaadjes samen met de aardbeien omscheppen en meteen serveren, samen met de gegrilde halloumi. Licht besprenkelen met een beetje Crema en olijfolie. Voor een mooi effect, gebruik witte of crèmekleurige bordjes en decoreer deze met een paar dotjes van de Crema. Genoeg voor vier personen.

Voor een ander recept met Crema di Balsamico, bezoek mijn andere blog:
In My Life